Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/4284 K.2022/10382

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Katılan vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Katılanın hükümden sonra mahkemeye sunduğu 13.05.2015 havale tarihli dilekçesiyle vaki şikayetinden vazgeçmesi karşısında, 5271 sayılı CMK'nın 243. maddesi uyarınca katılma kararı hükümsüz kaldığından, Baroca tayin edilen vekilin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı anlaşılmakla vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

Sanık müdafisinin temyiz isteminin incelenmesine gelince,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Müştekinin hükümden sonra mahkemeye sunduğu 13.05.2015 havale tarihli dilekçe ile sanık hakkındaki şikayetinden vazgeçtiği anlaşılmakla takibi şikayete bağlı olup 5237 sayılı TCK’nın 102/2-c.2 maddesinde düzenlenen eşe karşı nitelikli cinsel saldırı suçundan dolayı 5237 sayılı TCK'nın 73/6. maddesi gereğince sanıktan şikayetten vazgeçmeyi kabul edip etmediği sorularak neticesine göre hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi lüzumu,