Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/4535 K.2024/2893

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun') 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ- OLAY VE OLGULAR

Sanık hakkında nitelikli cinsel saldırı, şantaj ve haberleşmenin gizliliğini ihlal suçlarını işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 102 nci maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (c) ve (d) bentleri, 107 nci maddesi ve 132 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca açılan kamu davasının, verilen görevsizlik kararı üzerine yapılan yargılaması sonucunda Bakırköy 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.12.2014 tarihli ve 2013/26 Esas, 2014/451 Karar sayılı kararı ile, sanığın;

1. Nitelikli cinsel saldırı suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 102 nci maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (c) ve (d) bentleri ile 62 nci maddesi uyarınca 8 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

2. Şantaj ve haberleşmenin gizliliğini ihlal suçlarından, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine,

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği

5271 sayılı Kanun'un 75 ve 76 ncı maddeleri gereği kullanılması yasak Adli Tıp Raporuna dayanılarak karar verildiğine, lehe delillerin toplanmadığına, görgü tanığı beyanları ile katılanın boşanma davasındaki beyanı uyarınca sanığın atılı suçu işlemediği sabitken eksik inceleme ile karar verildiğine ilişkindir.

B. Katılan Vekilinin Temyiz İsteği

Sanığın alt hadden cezalandırılmasının ve takdiri indirim yapılmasının ve sanık hakkında haberleşmenin gizliliğini ihlal ve şantaj suçlarından beraat kararı verilmesinin hatalı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesince hükme esas alınan Adli Tıp Kurumu raporu ile bu rapora konu mağdure ve sanıktan biyolojik örnekler alınmasına ve alınan örnekler üzerinde moleküler genetik inceleme yapılmasına dair 5271 sayılı Kanunun 75 ve 78 inci maddeleri uyarınca alınan kararların dosya içeriğinde mevcut olmadığı anlaşıldığından eksikliklerin tamamlanarak sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bakırköy 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.12.2014 tarihli ve 2013/26 Esas, 2014/451 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden esası incelenmeyen hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,