Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/4646 K.2023/5941

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Bursa 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.11.2014 tarihli ve 2013/196 Esas, 2014/427 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İsteği

Mağdurenin bir kez fotoğraf, iki kez de canlı teşhiste bulunduğuna, beyanlarının tüm aşamalarda çelişkisiz ve ısrarlı olduğuna, mağdurenin kendi namusu aleyhine böyle eylemleri uydurmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğuna, sanığın 2011 yılı Eylül ayında Erzurum’da olduğunu söylemesine rağmen tanıkların beyanlarına göre 2011 yılının Ekim ayında Erzurum’a gittiğine, savunmanın doğrulanamadığı da nazara alınarak sanığın mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

B. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği

Mağdurenin sanığın kesin olarak teşhis etmesi, arkadaşı olan tanık ....'nin olay günü mağdurenin korkmuş vaziyette olduğunu, kendisine hiçbir şey anlatmadığını, olayın üzerinden bir buçuk ay geçtikten sonra o gece istismara uğradığını kendisine anlattığını ifade etmesi ile sanığın suç tarihinde Erzurum'da olmadığını belirten tanık anlatımları nazara alınarak sanığın atılı suçlardan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkeme, "...sanığın savunmasında suçlamaları tümden inkar ettiği, ayrıca suç tarihinde Eylül 2011 tarihinde Erzurum da bir yakınının düğününde olduğu beyan ettiği, mağdurenin ablasının olay tarihinden 1,5 yıl kadar sonra şikayette bulunduğu, olayda sadece mağdurenin iddiasının olduğu,

mağdure beyanında olay tarihinde olayın meydana geldiği yeri tarif etmiş olup o tarihte servis ustabaşısının servis ile oraya geldiğini, ancak işçiye ihtiyaç olmadığı nedeniyle kendisini almadığını ve servis aracının gitmesinden sonra başına bu işin geldiğini söylemesine rağmen tanık ... mağdurenin bu beyanını doğrulamamış, tanık mağdurenin belirtilen saatte servisin oradan geçmesinin mümkün olmadığını, servisin oradan geçmediğini, ayrıca ustabaşı olarak mağdurenin iddiasında belirttiği şekilde bugün iş yok,

işçi götürmeyeceğiz diye bir beyanının olmadığını beyan ettiği..." şeklindeki gerekçesiyle sanığın atılı suçlardan beraatine karar vermiştir.

IV. GEREKÇE

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, o yer Cumhuriyet savcısı ile katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilerek Mahkemece kurulan hükümlerde, hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bursa 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.11.2014 tarihli ve 2013/196 Esas, 2014/427 Karar sayılı kararında o yer Cumhuriyet savcısı ile katılan mağdure vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden o yer Cumhuriyet savcısı ile katılan mağdure vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,