Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/4798 K.2023/5809

Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümlerin, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Mardin Cumhuriyet Başsavcılığının, 02.11.2014 tarihli iddianamesi ile suça sürüklenen çocuğun; çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 103 üncü maddesinin dördüncü fıkrası,103 üncü maddesinin altıncı fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 31 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan aynı Kanun'un 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi ve beşinci fıkrası ile aynı Kanun'un 43 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 31 inci maddesinin ikinci fıkrası,

tehdit suçundan aynı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrası, aynı Kanun'un 43 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 31 inci maddesinin ikinci fıkrası, aynı Kanun'un 56 ncı maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Mardin 1. Ağır Ceza Mahkemesinin,19.02.2015 tarihli ve 2014/328 Esas., 2015/84 Karar sayılı kararıyla suça sürüklenen çocuğun atılı suçlardan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca ayrı ayrı beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Mağdur Vekilinin Temyiz İsteği Süre tutum dilekçesi ile birlikte mağdurun tutarlı beyanı, mağdurun ruh sağlığının bozulup bozulmadığına ilişkin rapor alınmamasına ve re'sen göz önüne alınacak hususlar ile birlikte kararın bozulmasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemenin kabulü;

Her ne kadar suça sürüklenen çocuk hakkında mağdura karşı cinsel istismar, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve tehdit suçlarını işlediğinden bahisle kamu davası açılmış ise de; gerek suça sürüklenen çocuğun atılı suçu işlemediği, mağdurla tek olarak tuvalette bulunmadığı, yine mağaraya götürmediği yönündeki baştan beri tutarlı ve aksi kanıtlanmayan savunması, gerekse mağdurun "okulda bulundukları sırada suça sürüklenen çocuğun kendisini erkekler tuvaletine götürdüğünü, kapıyı kapattığını, ağzını bantla bağladığını ve sesini çıkarırsan seni öldürürüm şeklinde söylediğini, ardından pantolon ve kilotunu çıkartmasını istediği,

kendisinin de çıkarttığını, kendisinde bıçak olduğundan korktuğunu, pipisini poposuna soktuğunu, sesler üzerine oradan ayrıldığı, iki gün sonra okula yakın mağaraya kendisini götürdüğünü, daha sonraki günlerde yine tuvalete götürdüğü" yönündeki açıklamalarının mağdurun olay olduğunu bildirdiği sırada okulda öğrencilerin olması, yine mağdurun öğrencilerin lavaboya ellerini yıkamaya gelmiş olduklarını hazırlıktaki beyanında bildirmesi dikkate alındığında bu olayın bu şekilde gerçekleşmesinin hayatın olağan akışına uygun bulunmaması,

mağdur ile ilgili dosyaya sunulan 08.11.2013 tarihli Adlî Tıp Uzmanlık Raporuna göre suç tarihi itibarıyla fiili livataya maruz kaldığına dair tıbbi bulgu tespit edilemediğinin bildirilmesi, yine 18.10.2013 tarihli adlî rapora göre anüs çevresinde ekimoz ya da başka bir lezyonun bulunmadığının bildirilmesi dikkate alındığında suça sürüklenen çocuğun üzerine atılı suçu işlediğine dair, her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğinden suça sürüklenen çocuğun atılı suçlardan ayrı ayrı beraatine karar verildiği belirtilmiştir.

IV. GEREKÇE

Tüm dosya kapsamı ve gerekçe içeriğine göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamış ve katılan mağdur vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçede açıklanan nedenlerle Mardin 1. Ağır Ceza Mahkemesinin,19.02.2015 tarihli ve 2014/328 Esas, 2015/84 Karar sayılı kararında katılan mağdur vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık hükümlerin Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,