Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/4894 K.2023/5342

Sanık ... müdafiinin; 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra temyiz isteminde bulunduğu anlaşılmıştır.

Diğer temyiz istemleri yönünden; sanıklar hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kayseri 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.03.2015 tarihli ve 2014/439 Esas, 2015/94 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, sanık ...'ın çocuğun cinsel istismarı suçundan iki kere cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 12.02.2018 tarihli ve 14-2015/126111 sayılı ret ve onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ... Müdafiinin Temyiz İstemi

Sanığın üzerine atılı suçu işlemediğine, mağdur beyanlarının çelişkili olduğuna ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara ilişkindir.

B. Sanık ... Müdafiinin Temyiz İstemi

Temyiz süresi geçmiştir.

C. O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İstemi

Sanıkların atılı suçlamayı kabul etmediklerine dair tüm aşamalarda özde değişmeyen ve samimi olduğu değerlendirilen savunmaları, özellikle mağdur ...'un aşamalarda çelişki arz eden beyanları, mağdur ... ...'un beyanlarıyla çelişen tanıklar Dilara ve Hacer'in anlatımları ile tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; sanıkların atılı suçlardan mahkumiyetlerine yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğinden, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi gereğince ayrı ayrı beraatlerine karar verilmesi gerekirken, delillerin yanlış ve eksik değerlendirilmesi sonucu mahkumiyetlerine karar verildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. 2005 doğumlu mağdure ...'un Çocuk İzlem Merkezinde adli görüşmeci huzurunda alınan ifadesinde; ... emmisinin sapıklık yaptığını, babaannesi ve halası dışında herkese sapıklık yaptığını, evde kendisine kötü dokunduğunu, her yerine dokunduğunu, ayaklarını saçını poposunu ve memiklerini öptüğünü, ... emmisinin kıyafetlerini çıkarıp sapıklık yaptığını, kartonunu öptüğünü, tebiyesiz olduğunu, ... ve ... emmisinin birbirine dokunduğunu ancak babasının öyle bir şey yapmadığını, ... emminin dokunmadığını onun sapık olmadığını, ...'ın göstermeyeceğini, ...'ın gösterdiğini, ... emmisinin kutusuna dokunduğunu, eli ile poposunu ellediğini,

acı ve ıslaklık hissettiğini, turuncu renkli bir sıvının bacaklarından aktığını, ...'a da yaptığını, ... emminin arkadaşı ...'ın kartonunu gördüğü, ...'ın da ... emmi gibi sapık olduğunu ve kutusuna dört kez dokunduğunu söylediği, mağdur ...'un ... ile aralarında, hakkında böyle bir isnatta bulunmasını gerektirecek hiçbir husumetin bulunmadığı;

sanık ... hakkında böyle bir isnatta bulunmazken sanıklar ... ve ... hakkında bu tür isnatlarda bulunmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğundan sanık ...'ın Mağdure ...'a yönelik eylemi bakımından, 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının 6545 Sayılı Kanun ile değişiklikten önceki halinin daha lehe olduğu değerlendirilerek, basit cinsel istismar suçunun kanuni unsurlarının oluştuğundan, cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Sanık ... Yönünden

Sanığın, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sisteminden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden sonra 23.06.2022 tarihinde vefat ettiğinin anlaşılması karşısında, bu durumun Mahkemece araştırılarak 5237 sayılı Kanun’un 64 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının düşürülüp düşürülmeyeceğinin karar yerinde değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.

B. Sanık ... Yönünden

1. Sanık ... Müdafiinin Temyiz İsteminin İncelenmesinde Sanık müdafiinin yüzüne karşı verilen karara karşı, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 07.03.2016 tarihinde temyiz isteğinde bulunulduğu, hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereği re’sen temyize de tabi olmadığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

2. Cumhuriyet Savcısının Temyiz İsteminin İncelenmesinde Mağdure ...'un ayrıntı ve istikrar içermeyen çelişkili ve başka delillerle desteklenmeyen ifadeleri, savunma ile tüm dosya kapsamı nazara alındığında, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair cezalandırılmasına yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

C. Tebliğname Yönünden

Sanık ... yönünden gerekçenin (B-2) bölümünde açıklanan nedenlerle Tebliğnamede onama isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

1. Gerekçenin (B-1) bölümünde açıklanan nedenle sanık ... müdafiinin temyiz isteminin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi uyarınca, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

2. Gerekçenin (A) ve (B-2) bölümünde ve açıklanan nedenlerle Kayseri 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.03.2015 tarihli ve 2014/439 Esas, 2015/94 Karar sayılı kararına yönelik sanık ... müdafii ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,