Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/4913 K.2023/5232

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Develi Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.02.2015 tarihli ve 2015/41 Esas, 2015/208 Karar sayılı kararı ile sanığın sarkıntılık suretiyle cinsel saldırı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 102 nci maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi ve üçüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca 2 yıl 6 ay ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan aynı Kanun'un 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi ve beşinci fıkrası uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesi uyarınca hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İsteği

Sanığın zihinsel engelli mağdura karşı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu hile kullanarak işlediğinden, 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası uyarınca ceza verilmesi gerektiğine ilişkindir.

B. Sanığın Temyiz İsteği

Mahkemenin eksik inceleme ile karar verdiğini, katılanın akli dengesinin yerinde olmadığını, kendini neden suçladığını bilmediğini, atılı suçları işlemediğini, mağdurun aracına binmeden önce üzerinin toz toprak olduğunu, düğün sırasında yere yattığını, mağdurun beyanına itibar edilip edilmeyeceğine dair rapor alınmadığını, bu nedenle kararın bozulması gerektiğini belirterek kararın bozulması talebine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Muhakeme safahatını yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, iddia ve savunma ile tüm delillerin eksiksiz olarak kararda gösterildiği, hükmedilen cezaların nevi ve miktarları itibarıyla kanuni sınırlar içinde tayin edildiği anlaşıldığından, sanık ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz talepleri yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümününde açıklanan nedenlerle Develi Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.02.2015 tarihli ve 2015/41 Esas, 2015/208 Karar sayılı kararında sanık ve o yer Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,