Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/4939 K.2023/6197

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bodrum Cumhuriyet Başsavcılığının 29.02.2016 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz etme suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır. 2. Bodrum 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.04.2016 tarihli kararı ile sanığın hakkı olmayan yere tecavüz etme suçundan 3.000,00 TL adli para cezası ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi, ortak kullanım alanlarından olan terasın kapısının kilitlendiği müvekkiller tarafından kabul edilmesinin bu alanı sadece kendi kullanımlarına özgüledikleri anlamına gelmediğine, eksik inceleme ile usul ve Yasa'ya aykırı karar verildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, sanığın alt kat komşuları olan katılan ile ortak olarak kullanmakta oldukları binanın teras bölümünü kilitleyerek katılanın kullanımına izin vermediği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

Suçun temadi etmiş olması nedeniyle, suç tarihinin hukuki kesintinin gerçekleştiği iddianame tarihi olan 29.02.2016 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

1. Sanık hakkında kurulan hükümde, iddianame anlatımı, sanık savunması, katılan ve tanık beyanları, 22.10.2015 tarihli tutanak ve olay yeri fotoğrafları ve tüm dosya kapsamına göre, katılanın ile komşu olan sanığın binanın ortak alanı olan teras katını katılanın kullanımını engelleyecek şekilde kilitlediği, 22.10.2015 tarihli tutanakta teras kapısının kapalı olduğunun belirtildiği, sanığın dinlenilmesini talep ettiği tanık ....'nın katılanın harici merdiven ile dışarıdan terasa çıktığını beyan ettiği, sanığın evde olmadıkları dönemde güvenlik amacıyla eşyalarını bıraktığı terası kilitli tuttuğunu kabul ettiği, sanığın ortak alandan katılanın kullanımını engellemek suretiyle hakkı olmayan yere tecavüz suçunu işlediği anlaşıldığından hukuka aykırılık görülmemiştir..

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR