Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/4972 K.2023/5156

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Bakırköy 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.12.2014 tarihli ve 2014/296 Esas, 2014/433 Karar sayılı kararı ile, sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 ve 53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği

Tanık beyanlarının sanık lehine olduğuna, mağdurenin beyanına katılan sosyal hizmet uzmanının görüşünün hükme esas alınması gerektiğine, mağdurenin beyanlarının tutarsız olduğuna, mağdurenin olay tarihinde yanında bulunan kardeşinin tanık olarak dinlenilmesi gerektiğine, mağdurenin mahkeme huzurunda dinlenilmesi gerektiğine ilişkindir.

B. Katılan Mağdure ile Katılan Vekilinin Temyiz İsteği

Sanık hakkında verilen ceza miktarının yetersiz olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Olay tarihinde on beş yaşından küçük olan mağdurenin parkta oynadığı sırada sanık ...'in orada gördüğü mağdurenin yanına giderek samimi hareketler sergilemeye başladığı, sürekli olarak mağdureye yaklaşmaya çalıştığı, top oynarken mağdurenin göğsüne top gelince sanığın mağdurenin göğsünü ovuşturduğu, mağdurenin rahatsız olarak sanığın yanından uzaklaştığı, daha sonra mağdurenin takla atılan yere gittiğinde sanığın da oraya gelerek takla atmaya başladığı ve mağdure takla atarken mağdurenin cinsel organını ellediği,

bunun üzerine mağdurenin parkta bulunan dayısı tanık ...'ın yanına giderek olaylardan bahsettiği, tanığın da mağdurenin sanıkla irtibatını kesmeyerek gerekirse müdahale edeceğini söyleyerek mağdureyi gönderdiği, bundan sonra da sanığın mağdurenin yanından ayrılmadığı, birara mağdureyi kucağına da oturtttuğu, bir süre mağdureyi omzundan tutarak parkta dolaştırdıktan sonra tam mağdureyi parktan çıkaracağı sırada sanığın mağdurenin dayısı ve tanık park görevlisi tarafından yakalandığı,

bu şekilde tüm dosya kapsamından sanığın olay tarihinde henüz on bir yaşında olan mağdureye karşı çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği Mahkemece kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Hükümden sonra 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesi ile ilgili olarak 24.11.2015 tarihli, 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamıyla verilen iptal kararının infaz aşamasında nazara alınması mümkün görülmüştür.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmanın toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç tipi ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, hükümde eleştiri nedeni dışında bir hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, Bakırköy 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.12.2014 tarihli ve 2014/296 Esas, 2014/433 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafii ve katılan mağdure ile katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafii, katılan mağdure ile katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,