Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/4979 K.2023/4770

Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun(5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Suça sürüklenen çocuk hakkında, Kayseri Cumhuriyet Başsavcılığının 06.06.2014 tarihli, 2014/6419 Esas sayılı iddianamesiyle, çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kamu davası açılmıştır. 2. Kayseri 1. Çocuk Mahkemesinin 21.10.2014 tarihli, 2014/449 Esas, 2014/983 Karar sayılı kararı ile görevsizlik kararı verilmiştir.

3. Kayseri 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.03.2015 tarihli, 2014/345 Esas, 2015/40 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraatine, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 43 üncü maddesi, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi ve 51 inci maddesi uyarınca 2 yıl 9 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve ertelenmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği Suça sürüklenen çocuk hakkında verilen erteleme kararına, beraat hükmüne ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

Olay tarihinde dokuz yaşı içerisinde bulunan mağdurenin cami bahçesinde suça sürüklenen çocuk tarafından yere yatırılarak eliyle kıyafetlerinin içinden mağdurenin cinsel organını ellemek ve arkadan sarılmak şeklindeki eylemleri ile istismarda bulunduğu, olayın cami kamera kayıtlarından tespit edildiği,

yine olay tarihinden bir ay kadar önce suça sürüklenen çocuğun 21.10.2014 tarihinde Kayseri 1. Çocuk Mahkemesinde vermiş olduğu ifadesine göre camiinin arkasında mağdureye yönelik benzer eylemlerde bulunduğunu beyan ettiği, mağdurenin de Çocuk İzlem Merkezinde alınan beyanında suça sürüklenen çocuğun benzer eylemlerini daha öncesinde de yaptığını doğruladığı anlaşılmakla suça sürüklenen çocuk hakkında mahkumiyet kararı verildiği, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu açısından ise mağdurenin yalnızca cinsel istismar süresince kontrolü altında bulunduğu,

cinsel istismardan önce veya sonra mağdurenin alıkonulmasının yada olayın olduğu yere kendi rızası dışında gitmesinin söz konusu olmadığı cinsel istismar suçu süresinde mağdurenin hürriyetinden yoksun kılınmasının bu suçun unsuru olduğu anlaşıldığından beraatine dair karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden

Mahkemenin gerekçesi ve tüm dosya kapsamına göre; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırılarak vicdanî kanıya ulaşıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği ayrıca verilen beraat hükmünün de dosya kapsamıyla uyumlu olduğu anlaşıldığından, kurulan hükümlerde hukuka aykırılık görülmemiştir.

B. Tebliğnamedeki Görüş Yönünden

Mahkemenin kabulü ve gerekçesine göre mahkumiyet hükmüne yönelik bozma isteyen Tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Kayseri 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.03.2015 tarihli, 2014/345 Esas, 2015/40 Karar sayılı kararında katılan mağdure vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan mağdure vekilinin temyiz isteğinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye kısmen aykırı olarak, oy birliği ile ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,