Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/4942 K.2023/5357

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Fatsa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.02.2015 tarihli ve 2014/311 Esas, 2015/95 Karar sayılı kararı ile sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi ve 62 nci maddesi gereğince cezalandırılmasına, 53 üncü maddesi gereğince hakkında hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafii; sanığın mağdurun soyut beyanı doğrultusunda ceza aldığını, tanık anlatımlarında sanığın mağdura fiili bir hareketinden bahsedilmediğini, alt sınırdan neden uzaklaşıldığının açık bir şekilde belirtilmediğini ve adli tıp raporunun delil olmaktan çıkarıldığını ve diğer temyiz sebeplerini beyan ederek temyiz isteminde bulunmuştur.

III. OLAY VE OLGULAR

İlk Derece Mahkemesince.

"İddia, sanık savunması, mağdur beyanı, tanık anlatımları, dosya içerisinde yer alan 01/04/2014 tarihli adli muayene raporu, 01/04/2014 tarihli teşhis tutanağı, 01/04/2014 tarihli olay tespit-yakalama ve üst arama tutanağı, Fatsa Sulh Ceza Mahkemesinin 2014/22 sorgu sayılı sorgu zaptı, mağdurun Fatsa C.Başsavcılığı'ndaki beyanlarını içerir CD inceleme ve çözümleme tutanağı, mağdur hakkında Samsun Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesince tanzim edilen 15/04/2014 tarihli rapor,

mağdur hakkında 19 Mayıs Üniversitesi tarafından hazırlanan 10/06/2014 tarihli Adli Kurul Raporu ve dosya içerisinde yer alan tüm bilgi ve belgeler hep birlikte değerlendirildiğinde; suç tarihi olan 01/04/2014 günü sanığın dosya içerisinde yer alan adli rapora göre 0,99 promil alkollü bir şekilde ... Mahallesi ...

Caddesinde okuldan gelen mağduru takip etmeye başladığı, mağdurun takip edildiğini anladığı, ancak sanığın mağduru takibe devam ettiği, mağdurun sanıktan kurtulmak amacıyla yolunu değiştirdiği, buna karşın sanığın mağduru takibe devam ettiği, Özgen Kimya'nın önünden mağdur köşeyi dönerken sanığın mağdurun yanına gelerek elleri ile kalçasını tutup sıktığı ve yürümeye devam ettiği anlaşıldığından sanığın sarkıntılık yapmak suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği mahkememizce sabit görülmüştür.

Her ne kadar sanık üzerine atılı suçlamayı kabul etmemiş ise de; olaydan hemen sonra mağdurun yanına gelen tanık ...'un mağduru çok korkmuş şekilde durduğunu beyan etmesi, mağdurun olayın akabinde abisini arayarak yardım istemesi, mağdurun sanığı sebepsiz yere suçlayıcı beyanda bulunmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğu, mağdurun soruşturma aşamasından bu yana değişmeyen ve çelişmeyen beyanlarda bulunduğu, mağdurun beyanları ile tanıkların beyanlarının birbiri ile örtüştüğü, 01/04/2014 tarihli teşhis tutanağına göre mağdurun hiç tereddüt etmeden sanığı teşhis ettiği hususları nazara alınarak sanığın inkar yönlü savunmasına itibar edilmemiştir...." gerekçeleriyle sanığın cezalandırılmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ve yaptırımların doğru biçimde belirlendiği ceza belirlenirken alt sınırdan uzaklaşma gerekçesinin hukuka uygun olduğu anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz isteği reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Fatsa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.02.2015 tarihli ve 2014/311 Esas, 2015/95 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,