Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/4954 K.2023/6192

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 06.05.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz etme ve mala zarar verme suçlarından cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır. 2. ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.03.2016 tarihli kararı ile sanığın hakkı olmayan yere tecavüz etme suçundan 5 ay hapis cezası ve 500,00 TL adli para cezası ile ve mala zarar verme suçundan 3 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, hakimin reddini talep ettiğine, kasıtlı olarak sanığın arabasına çarpmadığına, olayın kaza olduğuna, suça konu eve tahliye kararı sonrasında icra kanlıyla girdiğine, katılanın evi tahliye etmemesi nedeni ile mağdur olduğuna kararın usul, yasaya ve mantığa aykırı olduğuna, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi gerektiğine, Sanık müdafiinin temyiz isteği, sanığın suç işleme kastı olmadığına, icra ve tahliye dosyası nazara alınmadan eksik inceleme ile usul ve yasaya aykırı karar verildiğine, Katılan vekilinin temyiz isteği, sanığın kastının yoğunluğu, suçun işleniş biçimi gözetilerek üst hadden ceza verilmesi gerektiğine, İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, katılanın sanığa ait suça konu evde kiracı olarak kaldığı, olay tarihinden dört gün önce eşyalarını parça parça taşımaya başladığı, olay günü kalan eşyalarını almak eve geldiğinde sanığın evin kapısını değiştirmek suretiyle taşınmazı kullanmasına engel olduğu, sanığın aracı ile katılanın aracına çarpmak suretiyle zarar verdiği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

A. Sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan kurulan hükme yönelik

1. Sanık ve sanık müdafiinin sanığın suça konu eve tahliye kararı sonrasında icra kanlıyla girdiğine ilişkin temyiz istekleri yönünden; sanık hakkında kurulan hükümde, iddianame anlatımı, sanığın savunmaları, katılan ve tanık beyanları, ... İcra Hukuk Mahkemesinin 2015/113-233 sayılı dosyası, ...

1. İcra Müdürlüğünün 2015/71161 talimat dosyasında suça konu taşınmazın tahliyesine haciz tutanağı ve tüm dosya kapsamına göre, olay günü sanığın katılana kiraladığı suça konu taşınmazın kapısını değiştirmek suretiyle sanığın taşınmazı kullanmasına engel olduğu, ... İcra Hukuk Mahkemesinin 2015/113-233 sayılı 20.03.2015 tarihli kararında suça konu taşınmazın olay tarihinden sonra tahliyesine karar verildiği ve ...

1. İcra Müdürlüğün 2015/1161 talimat dosyasında suça konu taşınmazın tahliyesine ilişkin haciz tutanağında yine olay tarihinden sonra 25.03.2016 tarihinde tahliye yapıldığı ve mahkemece zararın karşılanmamış olması, suçun işlenme özelliği dikkate alınarak hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması karar verildiği takdirde bir daha suç işlemeyeceği yönünde olumlu kanaat oluşmaması gerekçesiyle sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmadığı anlaşıldığından temyiz istemleri yerinde görülmemiş hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık, sanık müdafii ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

3. Sanık hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, sanık hakkında temel ceza belirlenirken hapis cezası alt sınırdan tayin olduğu halde, aynı gerekçeyle adli para cezasına esas alınan birim gün sayısının alt sınırdan uzaklaşarak belirlenmesi suretiyle çelişkiye neden olunması dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

B. Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik

Sanık hakkında kurulan hüküm, 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un (6763 sayılı Kanun) 34 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 253 üncü maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve 5237 sayılı Kanun'un 151 inci maddesi birinci fıkrası kapsamındaki mala zarar verme suçunun uzlaştırma kapsamına alındığı nazara alınarak uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması nedeniyle hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

A. Sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan kurulan hükme yönelik

Gerekçe bölümünde (A) numaralı bentte açıklanan nedenle ...

2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.03.2016 tarihli kararına yönelik sanık, sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 154 üncü maddesini birinci fıkrası uyarınca hapis cezası yanında hükmolunan adli para cezasına esas alınan 30 günün 5 güne,

5327 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca indirilmesi neticesi 25 günün 4 güne ve 5237 sayılı Kanun'un 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca günlüğü 20,00 liradan hükmolunan 500,00 TL adli para cezasının 80,00 TL'ye indirilmesi suretiyle suretiyle hükmün, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, hüküm fıkrasında

B. Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenlerle ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.03.2016 tarihli karara yönelik sanık, sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,