Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/5010 K.2023/6234

Suça sürüklenen çocuk (SSÇ) hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kilis Cumhuriyet Başsavcılığının, 25.09.2013 tarihli iddianamesi ile suça sürüklenen çocuğun çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan aynı Kanun'un 109 uncu maddesinin; birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi ve beşinci fıkrası ile aynı Kanun'un 43 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Kilis Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.01.2015 tarihli ve 2013/200 Esas, 2015/10 Karar sayılı kararıyla suça sürüklenen çocuğun çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 43 üncü maddesi, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 5 yıl 6 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan aynı Kanun'un 109 uncu maddesinin; ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi ve beşinci fıkrası ile aynı Kanun'un 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 19.02.2018 tarihli 14-2015/75422 sayılı kısmî onama-kısmî bozma görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyiz İstemi Kararı temyiz etme iradesinden ibarettir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemenin kabulü;

1.Mahkemece yapılan açık yargılama sonucu toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre; SSÇnin 2013 Yılı yaz aylarında mağdure ile resmi nikah olmaksızın gayri resmi olarak düğün yaparak evlendikleri, birlikte yaşamaya başladıkları, SSÇ'nin mağdure ile rıza dahilinde müteaddit defalar cinsel ilişkiye girdikleri, yaşı küçük mağdureyi SSÇ'nin rızası ile alıkoyduğu, mağdure hakkında Antalya Eğitim ve Araştırma Hastanesi tarafından düzenlenen 07.07.2014 tarihli rapora göre 13.09.2013 tarihinde kemik yaşının on beş olarak tespit edildiği, mağdurenin alınan raporuna göre hymen saat 12 ve saat 6 hizalarında kaideye kadar yırtık izlendiği, yırtıkların 10 günden daha eski olduğunun tespit edildiği, ayrıca mağdurenin aldırılan raporunda ruh sağlığının bozulmadığı anlaşılmıştır.

2. SSÇnin suç tarihinde on beş yaşından küçük mağdureye karşı organ sokmak sureti ile cinsel istismarda bulunduğu kanıtlandığından SSÇ'nin eylemine uyan 5237 sayılı Kanun'un 6545 sayılı Kanun değişikliğinden önceki hali lehe olduğundan 6545 sayılı Kanun değişikliğinden önceki 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası gereğince, SSÇ'nin kişiliğine, suçun işlenmesindeki özelliklere nazaran taktiren alt sınırdan cezalandırılmasına karar verildiği, bir suç işleme kararının icrası kapsamında atılı suçu birden fazla kez işlediğinden aynı Kanun'un 43 üncü maddesi uyarınca cezasında takdiren 1/4 oranında arttırım yapıldığı,

SSÇ suç tarihinde on beş-on sekiz yaş aralığında bulunduğundan aynı Kanun'un 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca cezasından 1/3 oranında indirim yapıldığı, SSÇ'nin suçu işledikten sonra yargılama sürecinde göstermiş olduğu olumlu tutum ve davranışları lehine takdiri indirim nedeni kabul edilerek hakkında aynı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrasının tatbikine karar verildiği anlaşılmıştır.

3. SSÇ'nin mağdureye yönelik kişiyi cebir ve tehditle hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediği sabit olduğundan eylemine uyan 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası uyarınca suçun işleniş şekli, suçun işlendiği yer ve zaman sanığın kastının yoğunluğu nazara alınarak sanığın takdiren alt sınırdan cezalandırılmasına karar verildiği, SSÇ atılı suçu çocuğa karşı gerçekleştirdiğinden aynı Kanun'un 109 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının (f) bendi uyarınca cezasında bir kat attırım yapıldığı, SSÇ suçu cinsel amaçlı işlediğinden aynı Kanun'un 109 uncu maddesinin beşinci fıkrası uyarınca cezasından yarı oranında arttırım yapıldığı,

SSÇ suç tarihinde on beş-on sekiz yaş aralığında bulunduğundan aynı Kanun'un 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca cezasından 1/3 oranında indirim yapıldığı, SSÇ'nin geçmişteki hali yargılama sürecindeki olumlu tutum ve davranışları lehine takdiri indirim nedeni sayılarak hakkında aynı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrasının tatbikine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1. Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kayıt örneğine göre Antalya 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 28.06.2018 tarihli ve 2014/214 Esas, 2018/343 Karar sayılı ilamı ile mağdurenin 07.04.2000 olan doğum tarihinin 07.04.1998 olarak düzeltildiği ve söz konusu kararın temyiz incelemesi sonucunda 20.06.2022 tarihinde kesinleştiği anlaşıldığından, suçun niteliğine etkisi açısından anılan dosyanın getirtilip incelenmesinden ve mağdurenin yaşının düzeltilmesine esas alınan belge ve raporlarla birlikte onaylı bir örneğinin bu dosya içerisine alınmasından sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sanığın hukuki durumunun tayin ve takdirinde zorunluluk bulunması nedeniyle karar hukuka aykırı bulunmuştur.

2. Bozma sebebine göre Tebliğnamedeki görüşe kısmen iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Kilis Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.01.2015 tarihli ve 2013/200 Esas, 2015/10 Karar sayılı kararına yönelik suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye kısmen aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,