Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/5032 K.2023/1961

Sanık hakkında bozma ilamı üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Osmaniye Cumhuriyet Başsavcılığının 19.09.2013 tarihli ve 2013/348 sayılı iddianameyle sanığın nitelikli cinsel saldırı (iki kez) ve cinsel saldırı suçundan cezalandırılması talebiyle dava açılmışıtr.

2. Osmaniye 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 12.02.2014 tarihli ve 2013/277 Esas, 2014/38 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli cinsel saldırı suçundan (iki kez) ve cinsel saldırı suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir.

3. Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesinin 15.10.2014 tarihli ve 2014/5491 Esas, 2014/11091 Karar sayılı kararı ile nitelikli cinsel saldırı suçundan kurulan hükümlerin onanmasına, cinsel saldırı suçundan kurulan hükmün ise sair temyiz itirazlarının reddine karar verilerek kanun değişikliği nedeniyle sanık lehine olan hükümlerin belirlenmesi amacıyla bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozma ilamı üzerine Osmaniye 2. Ağır Ceza Mahkemesi 17.02.2015 tarih ve 2014/311 Esas, 2015/63 Karar sayılı kararı ile sanığın 6545 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik öncesindeki düzenlemelere göre cinsel saldırı suçundan cezalandırılmasına karar verilmiştir.

5. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 01.03.2018 tarih ve 14-2015/145298 sayılı onama görüşlü Tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafii yalnızca süre tutum dilekçesi vermiştir.

III. GEREKÇE

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak;

Sanığın aşamalardaki savunmaları, katılan beyanları, fotoğraflar ile tüm dosya içeriği nazara alındığında, mahkemece de kabul edilen sanığın mağdurenin göğüs bölgesine elini sokmak şeklindeki eyleminin kısa süreli, ani ve kesintili gerçekleşmesinden dolayı sarkıntılık düzeyinde kaldığı nazara alındığında, mevcut haliyle eylemin 6545 sayılı Kanun değişikliğinden sonraki 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 102 nci maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesinde düzenlenen sarkıntılık suretiyle cinsel saldırı suçunu oluşturduğu;

anılan maddedeki öngörülen cezanın üst sınırı itibarıyla aynı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendinde belirtilen 8 yıllık olağan dava, zamanaşımına tabi bulunduğu ve sanık hakkında verilen 17.02.2015 tarihli mahkumiyet kararı ile temyiz inceleme günü arasında bu sürenin gerçekleştiği anlaşılmıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Osmaniye 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 17.02.2015 tarih ve 2014/311 Esas, 2015/63 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, açıklanan gerekçe içeriğine göre Tebliğname’ye ayıkırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,