Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/5092 K.2023/6736

nitelikli cinsel istismarı, kasten yaralama HÜKÜMLER : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ

Kısmi onama, kısmi düşme

Suça sürüklenen çocuk (SSÇ) hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Vezirköprü Cumhuriyet Başsavcılığının, 26.07.2013 tarihli iddianamesi ile SSÇ'nin beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin; ikinci fıkrası, üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrası, altıncı fıkrası, aynı Kanun'un 35 inci maddesi, 31 inci maddesinin ikinci fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca, kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin; ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) bendi, aynı Kanun'un 31 inci maddesinin ikinci fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca yargılama yapılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Vezirköprü Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.07.2015 tarihli ve 2013/69 Esas, 2015/53 Karar sayılı kararıyla SSÇ'nin atılı suçlardan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi uyarınca ayrı ayrı beraatine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 01.03.2018 tarihli 3-2015/316357 sayılı kısmi onama-kısmi düşme görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İsteği Eksik inceleme ve araştırma ile karar verildiğine, kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna, 5237 sayılı Kanun'un ilgili maddelerinin olaya doğru uygulanmadığında ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemenin Kabulü

1. Her ne kadar SSÇ hakkında kız kardeşi olan mağdureye karşı 2012 yılı içerisinde birlikte ikamet ettikleri evde kimsenin olmadığı sırada mağdurenin yanına giderek taytını çıkartmaya çalıştığı iddia olunarak 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin; ikinci, üçüncü, dördüncü ve altıncı fıkraları ile aynı Kanun'un 35 inci maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmış ise de;

mağdurenin 19.04.2013 tarihinde kollukta verdiği ifadesinde özetle "SSÇ'nin, yatmış olduğu yatağa gelerek kendisine sarıldığını ve bu olaydan sonra bir kere daha aynı evde yalnız iken aynı harekette bulunmaya çalıştığını" beyan ettiği, SSÇ'nin, taytını çıkarmaya çalıştığına dair bir ifadesinin bulunmadığı,

mağdurenin 24.04.2013 tarihinde Samsun Cumhuriyet Başsavcılığında vermiş olduğu ifadesinde ise "SSÇ'nin uyurken taytını çıkarmaya çalıştığını ancak herhangi bir yerine dokunmadığını ve önceki ifadesi ile çelişir şekilde bu olayın ancak bir kere gerçekleştiğini, ikincisinin olmadığını" beyan ettiği, mağdurenin 25.09.2013 tarihli duruşmada Mahkemece alınan beyanında önceki beyanlarının tamamı ile çelişir şekilde "Olay tarihinde arkadaşlarıyla oyun oynadığı sırada SSÇ'nin kendisini evin arka tarafına götürmek istediğini, kendisi bunu kabul etmeyince üzerinde bulunan eteğini aşağıya indirmeye çalıştığını,

kendisinin bunu kabul etmeyerek evine gidip yattığını, arkasından gelen SSÇ'nin pijamasının alt tarafını çekiştirerek çıkarmaya çalıştığını" beyan ettiği, mağdurenin yargılama aşamaları boyunca olayın gerçekleşmesine ilişkin vermiş olduğu tüm ifadelerinin istikrarsız, birbirlerini doğrulamaktan uzak ve çelişkili bulunduğu, beyanlarının dosya kapsamı itibariyle delillerle desteklenmediği, SSÇ'nin savunmalarının ise yargılama aşamaları boyunca değişmeyen, birbirini destekler ve doğrular mahiyette olduğu,

iddia, savunma, mağdure ve tanık beyanları ile tüm dosya kapsamından anlaşılmış SSÇ'nin mahkumiyetine yeterli, kesin, inandırıcı, şüpheden uzak delil elde edilemediğinden müsnet suçtan beraatine karar vermek gerekmiştir.

2. Her ne kadar SSÇ hakkında kasten yaralama suçunu işlediğinden bahisle kamu davası açılmış ise de SSÇ'nin savunmalarının Mahkemece inandırıcı ve samimi bulunması, dosya kapsamı itibariyle SSÇ'nin bu suçu işlediğine dair kesin, inandırıcı, şüpheden uzak delil elde edilemediğinden müsnet suçtan beraatine karar vermek gerekmiştir.

IV. GEREKÇE

Tüm dosya kapsamı ve gerekçe içeriğine göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamış ve temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Vezirköprü Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.07.2015 tarihli ve 2013/69 Esas, 2015/53 Karar sayılı kararında katılan Bakanlık vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan Bakanlık vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,