Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/5131 K.2023/5592

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Eskişehir 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.03.2015 tarihli ve 2013/396 Esas, 2015/230 Karar sayılı kararı ile sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesi gereğince 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 53 üncü maddesi gereğince hakkında hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.

2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 03.03.2018 tarihli ve 14-2015/153850 sayılı, Tebliğname ile onama görüşlü olarak Dairemize gönderilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın Temyiz İsteği Suçlamaları kabul etmediğine, kendisine iftira atıldığına, görgüye dayalı tanık beyanının olmadığına, mağdurenin şikayetçi olmadığına ve diğer temyiz sebeplerine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

İlk Derece Mahkemesince; "İddia, sanık savunması, mağdure beyanları, tanıklar ... ve ... ...'in beyanları, tutanaklar, nüfus-sabıka kayıtları ile tüm dosya kapsamından;

Sanığın olay günü henüz 17 yaşında bulunan mağdure ... ... ile birlikte ... ...'ın sevk ve idaresinde bulunan araç ile birlikte yanlarında arkadaşları olan ... ... olduğu halde piknik yapmak amacı ile Uludere Köyü yakınlarına gittiklerinde, sanık ile mağdurenin ...' a ait araç içerisinde yalnız kaldıkları esnada, sanığın mağdurenin kalçalarını okşayıp, dokunduğu, mağdurenin kendisine direnmesine rağmen sanığın mağdurenin rızası dışında dudaklarından öptüğü, mağdurenin şikayetçi olmadığını söylediği tüm aşamalardaki ifadelerinin samimi olduğu,

sanığa suç atması için bir sebebinin bulunmadığı gibi, esasen kalmış olduğu kız yetiştirme yurduna anlattığında görevlilerin talebi üzerine olayı bildirdiğini söylediği, sanığın mahkememizdeki gözlemlenen hali de gözetildiğinde mağdurun beyanlarının samimi olduğu hususunun mahkememizce değerlendirildiği, olay zamanı itibariyle mağdurenin 15-18 yaş grubunda bulunduğu,

mağdure şikayetçi olmasa da sanığın kendisine yönelik zorla öpmesi ve vücuduna dokunması şeklindeki eşlemleri münasebetiyle sanığın eylemlerinin şikayete tabi nitelikte olmadığı anlaşılmakla bu şekilde sanığın üzerine atılı bulunan 'Çocuğun Cinsel İstismarı' suçunu işlediği anlaşılmakla hüküm fıkrasında belirtildiği şekilde sanığın cezalandırılması gerektiği kanaat ve sonucuna varılmıştır." gerekçeleriyle sanığın cezalandırılmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Olayın intikal şekli ve zamanı, mağdurenin eylemin rıza dışı gerçekleştiğine dair başka delillerle desteklenmeyen soyut beyanları, tanık anlatımları, mağdure ile rızaya dayalı öpüştüğü yönündeki sanık savunması ve tüm dosya içeriği nazara alındığında, sanığın olay günü mağdureyi cebir, tehdit, hile veya iradeyi etkileyen başka bir nedenle öpüp dokunduğuna dair cezalandırılmasına yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek atılı suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi hukuka aykırılık olarak görülmüştür. Anılan nedenle Tebliğname görüşüne iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Eskişehir 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.03.2015 tarihli ve 2013/396 Esas, 2015/230 Karar sayılı kararında sanığın temyiz sebepleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, açıklanan gerekçe içeriğine göre Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,