Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/5140 K.2023/6240

Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun(5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Uşak 2.Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.12.2014 Tarihli ve 2014/128 Esas, 2014/287 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuğun; 1. Çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 6 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 2. Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılanlar Vekilinin Temyiz İsteği

Suça sürüklenen çocuğun ders saatinde mağduru hukuka aykırı bir şekilde zorla yurt binasına götürmesi ve orada alıkoymasının suçun oluşması için yeterli olduğuna, okul binası ile yurdun ayrı yerler olduğuna, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun oluştuğuna, çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan verilen mahkumiyet kararında da suç ile ceza arasında açık bir orantısızlık olduğuna, mağdurun bu suç nedeniyle psikolojik rahatsızlık geçirdiğine ve istismarın on beş yaşından küçük mağdura karşı cebir ve şiddet kullanılarak işlendiğine, çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan hüküm kurulurken anılan nitelikli hallerin uygulanmadığına,

işlediği suçtan pişmanlık duymayan ve mağdurun rızası varmış gibi göstermeye çalışan suça sürüklenen çocuk hakkında alt sınırdan hüküm kurulması ve takdiri indirim hükmünün uygulanmasının yerinde olmadığına ilişkindir.

B. Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyiz İsteği

Eylemlerin rızalı bir şekilde gerçekleştirildiğine, mağdurun ruh ve beden sağlığında bozulma olmadığı şeklindeki rapor göz ardı edilerek mahkumiyet hükmü kurulduğuna, öğretmenlerin çocuk psikolojisinde yetkin kişiler olması dikkate alınırsa uzunca bir süre bu tip bir olayın fark edilmemesinin mümkün olmadığına, suça sürüklenen çocuğun okuldaki arkadaşları ile geçinememesi nedeniyle iftira atıldığına, atılı suçun işlenmediği sabit olmasına rağmen cezalandırma yoluna gidilmesinin hukuka ve hakkaniyete aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Mahkeme, "...mağdurun aşamalardaki istikrarlı beyanları, SSÇ nin ilk beyanlarındaki ikrarları, son ilişkinin görgü tanığı tanık ...'nın beyanları, benzer olaylarda Adli tıp ihtisas kurulu raporlarında olaydan kısa süre sonra iz kalmayabileceğine ilişkin tespitlerine göre, cinsel istismarın, son olayın üzerinden uzun bir zaman geçtikten sonra soruşturma makamlarına intikal etmiş olması nedeniyle fiili livatanın tıbbi delillerine rastlanılamamasının doğal olduğu hususları hep birlikte değerlendirildiğinde SSÇ'nin suç tarihlerinde 12-15 yaş grubu içerisinde bulunan mağdur ... ile organ sokmak suretiyle dört kez cinsel ilişkiye girerek üzerine atılı zincirleme şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu işlediği mahkememizce sabit bulunmuştur.

" şeklindeki kabulüyle suça sürüklenen çocuğun, çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine karar vermiştir..." şeklindeki kabul ve gerekçesiyle suça sürüklenen çocuğun, çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine karar vermiştir.

2. Mahkeme, "...SSÇ ve mağdurun aynı okulda yatılı öğrenci oldukları ve aynı yatakhanede kaldıkları, cinsel ilişkilerin hep aynı yerde gerçekleştiği dikkate alındığında, SSÇ'nin mağduru kaldıkları yer dışında başka bir yere götürmesi söz konusu olmadığından somut olayda TCK'nın 109. Maddesinin 1. Fıkrasında yazılı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun "hukuka aykırı olarak bir yere gitmek veya bir yerde kalmak hürriyetinden yoksun bırakma" unsurunun gerçekleşmediği..." şeklindeki gerekçesiyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsurları itibarıyla oluşmadığından bahisle suça sürüklenen çocuğun beraatine karar vermiştir.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, iddia ve savunma ile tüm delillerin eksiksiz olarak kararda gösterildiği, hükmedilen ceza, nevi ve miktarı itibarıyla kanuni sınırlar içinde tayin edildiği gibi beraat hükmünün de dosya kapsamına uygun olduğu anlaşıldığından, katılanlar vekili ile suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle Mahkemece kurulan hükümlerde, hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Uşak 2.Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.12.2014 tarihli ve 2014/128 Esas, 2014/287 Karar sayılı kararında katılanlar vekili ile suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılanlar vekili ile suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,