Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/5162 K.2023/4859

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Ankara Batı 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.12.2014 tarihli ve 2013/182 Esas, 2014/278 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında her bir mağdure için ayrı ayrı sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi ve 62 nci maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Mağdurelerin beyanlarının çelişkili ve hayatın olağan akışına aykırı olduğu, mağdurelerin olaydan hemen sonra verdikleri eşkâl ile sanığın fiziki yapısının uyumlu olmadığı, mağdurelere yaptırılan teşhislerin usule uygun olmadığı ve delil olarak kabul edilemeyeceği, sanığın suçun gerçekleştiği iddia edilen tarihte söz konusu yerde bulunmadığı, mahkemenin de bu hususta bir araştırma yapmadığı, açıklanan nedenlerle sanık hakkında kurulan hükümlerin bozulmasına yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mağdurelerin olay günü Kuran kursuna gitmek üzere sabah saat 08:15 sıralarında evlerinden çıkarak yürüdükleri esnada daha önceden tanımadıkları sanığın bir süre mağdureleri takip ettiği, daha sonrasında ise önce mağdure ...'in poposuna elini dokundurarak yaklaşık 5 ... kadar tuttuğu, akabinde diğer mağdure ...'nin omuz ve göğüs bölgelerine dokunarak ellerini gezdirdiği, mağdure ...'in tepki gösterip eliyle sanığa vurması üzerine sanığın koşarak oradan uzaklaştığı anlaşılmakla, sanık ve müdafiinin suçtan kurtulmaya yönelik savunmalarına itibar edilmemiş, sanığın sabit olan eylemlerinin her bir mağdureye karşı çocuğun cinsel istismarı suçunu oluşturduğu, eylemin kesik ve kısa süreli oluşu da nazara alınarak cinsel istismarın sarkıntılık düzeyinde kaldığı kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, karar hukuka uygun bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara Batı 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.12.2014 tarihli ve 2013/182 Esas, 2014/278 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,