Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/5170 K.2023/4860

Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kırklareli Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.03.2015 tarihli ve 2014/407 Esas, 2015/137 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 43 üncü maddesi, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 5 yıl 6 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tanzim olunan 05.03.2018 tarihli ve 14-2015/143195 sayılı onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyiz İstemi Suça sürüklenen çocuğun, mağdurenin yaşı hususunda hataya düştüğü, mağdurenin gerçek yaşını bilmediği ve suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı Kanun’un 30 uncu maddesinin uygulanması gerektiği, ayrıca suça sürüklenen çocuk hakkında uygulanan 43 üncü maddenin hukuka aykırı olduğu yönündedir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. On beş yaşından küçük mağdure ile suça sürüklenen çocuğun iki yılı aşkın bir süredir arkadaşlık yaptıkları, bu süreçte birden fazla kez organ sokmak suretiyle normal yoldan cinsel ilişkiye girdikleri, mağdurenin bu ilişkiler sonucunda hamile kaldığı, suça sürüklenen çocuk ve mağdurenin ilişkilerin rızalı olduğunu beyan ettikleri anlaşılmakla suça sürüklenen çocuğun mağdureye karşı çocuğun nitelikli cinsel istismar suçunu işlediği kabul edilmiştir.

2. Suça sürüklenen çocuğun, mağdurenin on beş yaşından küçük olduğunu bilmediği şeklindeki savunmasına, mağdurenin görünüş itibariyle nüfus kaydıyla uyumlu bir görüntüde olması, mağdurenin sağlık personeli yardımıyla hastanede doğduğuna ilişkin doğum tutanağının dosya içerisinde bulunması ve suça sürüklenen çocuğun Cumhuriyet savcısı ve mahkeme önünde daha önce verdiği ifadelerinde mağdurenin on beş yaşından küçük olduğunu bildiğini beyan etmesi sebebiyle bu yöndeki beyanlarına itibar edilmemiştir.

IV. GEREKÇE

Mağdurenin, suça sürüklenen çocuğa kendi yaşıyla ilgili bir anlatımının bulunmaması ve suça sürüklenen çocuğun, mağdurenin yaşı ile ilgili olarak soruşturma ve mahkeme aşamasındaki çelişkili beyanları nazara alındığında; mahkemece mağdurenin duruşmaya usulüne uygun katılımının sağlanarak suça sürüklenen çocuğa yaşı ile ilgili bir bilgi verip vermediğinin sorulması ve yine suça sürüklenen çocuğun aşamalardaki mağdurenin yaşı hususundaki beyanları arasındaki çelişkinin giderilmesiden sonra suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı Kanun'un 30 uncu maddesindeki hata hükümlerinin uygulanma koşullarının bulunup bulunmadığı hususu tartışıldıktan

sonra hükme varılması gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm tesis edilmek suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 230 uncu maddesine muhalefet edilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Kırklareli 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.03.2015 tarihli ve 2014/407 Esas, 2015/137 Karar sayılı kararına yönelik suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteği

yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,