Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/5169 K.2023/5886

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kahramanmaraş 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.02.2015 tarihli ve 2014/311 Esas, 2015/66 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü madde, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 05.03.2018 tarihli ve 14-2015/143210 sayılı onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

Mağdurenin Mahkeme ifadesindeki sözlerinden anlaşılacağı üzere mağdurenin hayal kurduğu ve olmayan şeyler ürettiği, mağdurenin annesinin aşamalardaki beyanlarında sanıkla samimi olmadıklarını beyan etmesine rağmen sanıkla bir çok telefon görüşmesinin bulunduğu, buna ilişkin belgelerin dosya kapsamına alındığı, tanık Sibel’in beyanlarının sağlıklı bir şekilde alınmadığı, hukuki delilden uzak olduğu, mağdurenin aşamalardaki ifadelerinde bariz çelişkiler bulunduğu, Mahkemenin, tarafların anlatımında olmayan şeyleri yorumla gerekçesinde belirttiği gibi sebeplerle sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair somut ve yeterli delil bulunmadığı, mağdurenin soyut beyanlarına itibar edilerek mahkumiyet hükmü kurulduğu, bu sebeple sanık hakkındaki mahkumiyet hükmünün bozulmasına yöneliktir.

B. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi

Sanığın eyleminin çocuğun nitelikli cinsel istismarına teşebbüs olduğu, eylemin cebirle gerçekleştiği ve sanığın cezasında artırım yapılması gerektiği, açıklanan nedenlerle katılan mağdure vekili lehine hükmün bozulmasına yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanığın, mağdurenin annesinin çalıştığı iş yerinin servis şoförlüğünü yaptığı ve bu sebeple mağdure ve annesi ile tanıştıkları, bu tanışma nedeniyle sanığın zaman zaman mağdurenin annesinin evine gidip geldiği ve bu esnada da mağdureyi de tanıdığı, olay tarihinden tahminen bir yıl kadar öncesinde sanığın, mağdurenin okuduğu okula giderek eve götürmek bahanesi ile mağdureyi ve kardeşini servis aracına aldığı, kardeşini arkaya, mağdureyi ise yanına ön tarafına oturttuğu, araçta yanına oturan mağdurenin ilk önce elini tuttuğu, mağdurenin elini çekmesi üzerine bu defa bacaklarına dokunduğu,

mağdurenin ailesinden korkması sebebi ile bu olaydan kimseye bahsetmediği ve hatta olayları gören mağdurenin kardeşini de kimseye birşey anlatmaması hususunda tembihlediği, sanığın değişik zamanlarda mağdureyi bu şekilde okuldan almaya devam ettiği ve her defasında eylemlerini tekrarladığı, mağdurenin olayları kimseye anlatamamasından aldığı cesaretle evde kimsenin olmadığı zamanlarda mağdurenin yaşadığı eve gittiği ve mağdure ile temas kurmaya çalıştığı, son olay tarihinde yine evde kimsenin bulunmadığı zamanda mağdurenin evine giden sanığın, mağdurenin kardeşine para verip kendisine bir şeyler almasını söyleyerek evden uzaklaştırdığı,

eve giren sanığın burada mağdurenin göğüslerini okşayıp kendi cinsel organını mağdureye tutturduğu, arkasından sarılarak boynundan öptüğü ve daha sonra evden ayrıldığı, okulda rehber öğretmeni tarafından derslerde başarısız olması sebebi ile yaptığı çalışmada rehber öğretmenine yazdığı mektupta sanığın kendisine yaptıklarını anlattığı, açıklanan sebep ve gerekçelerle, sanığın üzerine atılı zincirleme şekilde çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği kanaatine varılmıştır.

2. Sanık savunmasında; mağdureyi, annesinin talebi ile okuldan aldığını, evde ailesi yokken hiçbir zaman eve girmediğini, mağdure ile hiç başbaşa kalmadığını, mağdureye karşı herhangi bir eylemde bulunmadığını beyan etmiş ise de, dosyada şikayetçi olarak dinlenen mağdurenin annesinin, sanığa, çocuklarını okuldan alması yönünde herhangi bir talebinin bulunmadığı yönündeki beyanı, dosyada tanık olarak dinlenen mağdurenin kardeşinin beyanları,

yine tanık olarak dinlenen ve sanığın mağdurenin elini tuttuğunu gördüğünü beyan eden Sibel’in anlatımları ile aralarında iftira atmayı gerektirir bir husumet bulunmayan mağdurenin beyanları ve olayın okulda yapılan bir anket sırasında ortaya çıkmış olması dikkate alındığında sanık anlatımlarının suçtan kurtulmaya yönelik inkar amaçlı olduğu kanaatine varılmış ve itibar edilmemiştir.

IV. GEREKÇE

1. Mahkemece yapılan yargılama sırasında beyanı alınan mağdurenin arkadaşı Sibel'in soruşturma aşamasındaki beyanında, sanığın mağdureye dokunduğunu görmediğini ifade ettiği ancak Mahkemedeki ifadesinde, sanığın servis aracının içerisindeyken mağdurenin elini tuttuğunu gördüğünü beyan ettiği anlaşılmakla, tanığın aşamalardaki ifadeleri arasındaki çelişkinin giderilmesinden ve mağdurenin sanığın kendisine yönelik eylemlerini anlattığı ve intikalin gerçekleşmesine vesile olan mektupta, olayları kuzenine anlattığını belirtmesi karşısında, mağdurenin olayları anlattığı kuzeninin kimlik bilgileri tespit edilerek olay ile ilgili tanık sıfatıyla ifadesinin alınmasından sonra karar verilmesi gerekirken eksik araştırmayla yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

2. Açıklanan nedenlerle Tebliğnamede hükmün onanmasını isteyen görüşe iştirak olunmamıştır.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Kahramanmaraş 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.02.2015 tarihli ve 2014/311 Esas, 2015/66 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,