Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/5237 K.2023/4945

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Nazilli 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.02.2015 tarihli ve 2014/306 Esas, 2015/84 Karar sayılı kararı ile sanığın sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi ile 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 4 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına oy çokluğuyla karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği Sanık müdafiinin temyiz isteğinin, sanığın yargılama konusu eylemi gerçekleştirmediğine, mağdurenin beyanlarının tanık beyanlarıyla çeliştiğine, sanığın cezalandırılmasına yeter somut delil bulunmadığına, teşhis işleminin kanuna uygun şekilde yapılmadığına yönelik olduğu görülmüştür.

III. OLAY VE OLGULAR

Mağdurenin görme engelli olduğu ve olay tarihinde onsekiz yaşını doldurmadığı, olay tarihinden üç gün önce ... ilinde ikamet eden teyzesine gittiği, minibüs şoförlerinin kendisini tanıması ve yardım etmesi nedeniyle bu şekilde seyahat edebildiği, olay günü de mağdureyi ... ilinden Nazilli ilçesi otogarına getiren şoförün, ...

Birlik kooperatifinde şoför olan tanık ...'a köyüne götürmesi için teslim ettiği, tanığın da mağdureyi aracına bindirdiği ve aracın kalkış saatinin gelmediği için biraz beklemesi gerektiğini söylediği, mağdurenin bu şekilde araç içerisinde cam kenarında tek başına oturduğu esnada, bir aracın tamiri için orada bulunan sanığın dışarıdan yanına yaklaşarak "İyi akşamlar" dediği, mağdurenin görme engelli olması nedeniyle bu sözün kendisine söylenip söylenmediğinden ... olamadığı için cevap vermediği, ancak sanığın tekrar "İyi akşamlar" demesi üzerine mağdurenin da kısık sesle "İyi akşamlar" diyerek cevap verdiği,

bunun üzerine sanığın mağdureye "Sen dünyanın en güzel kızısın, seninle tanışmak istiyorum, arkadaş olmak istiyorum" dediği, mağdurenin de sanığa "Farketmediniz sanırım ben görme engelliyim" dediği, ancak sanığın "Olsun ben zaten farketmiştim benim için farketmez" diye cevap verdiği ve mağdurenin açık olan camın üzerindeki elini öptüğü, ardından mağdurenin özel durumunu bilen tanıklar ... ve ...'ın sanığa doğru gittikleri, bunu farkeden sanığın telefonla konuşuyormuş gibi yapıp aracın yanından uzaklaştığı, bir süre sonra aracın içine girerek mağdureyle konuşmaya çalıştığı, mağdurenin "Sen kimsin Şoför istiyorum git burdan" dediği,

sanığın da "Şoför zaten benim" diyerek cevap verip yanından ayrıldığı, akabinde minibüs içerisine gelen ve mağdurenin kendilerini sesinden tanıdığı şoförler olan ... ve ...'nin mağdureye "Ne oldu abim biz seni tanıyoruz biraz önceki şahıs kim senden ne istiyor sana bir şey yaptı mı" şeklinde sorular somaları üzerine, mağdurenin tanıklara, sanığın elini öptüğünü ve kendisini taciz ettiğini söylediği, bunun üzerine tanıkların sanığı yakalayarak güvenlikçilere teslim ettikleri şeklinde olay kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE

Muhakeme safahatını yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, iddia ve savunma ile tüm delillerin eksiksiz olarak kararda gösterilmek suretiyle gerçekleştirilen yargılama neticesinde kurulan hüküm usul ve kanuna uygun olduğundan sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Nazilli 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.02.2015 tarihli ve 2014/306 Esas, 2015/84 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,