Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/5454 K.2024/4394

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'un (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ- OLAY VE OLGULAR

1. Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, konut dokunulmazlığının ihlali ve tehdit suçlarından cezalandırılması talebiyle açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Isparta 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.12.2014 tarihli ve 2014/180 Esas, 2014/711 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi ile sanığın, olay günü gece vakti katılan mağdure Mürüvvet'in ikametine kimliği tespit edilemeyen erkek şahısların girdiğini görmesi ile bahse konu ikamete yanında bulunan temyiz dışı sanık ... ile birlikte zorla girdiği,

erkek şahısların ikametten kaçması ile sanığın katılan mağdure Mürüvvet'e tokat atıp "peşimden gel, yoksa sana tecavüz ederim" şeklinde sözler sarf ederek kolundan tutup dışarı çıkararak araca bindirdiği, ıssız bir mevkide aracı duraklatan sanığın katılan mağdure Mürüvvet'e "seni seviyorum, seni ne zamandır takip ediyorum" şeklinde sözler sarf ederek yanağından öptüğü, devam eden günlerde ise katılan mağdure Mürüvvet'e tehdit içerikli mesajlar gönderdiğinin kabulü ile çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103/1,

62 ve 53. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 109/2, 109/3-f, 109/5, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, konut dokunulmazlığının ihlali suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 116/4, 119/1-c, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, tehdit suçundan 5237 sayılı Kanun'un 106/1-1.cümle, 43, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 6 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın Temyiz İsteği Mahkumiyetine yeterli delil bulunmamasına karşın kurulan hükmümlerin usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

A Tehdit Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden 1. Sanığın yargılama konusu eylemine uyan tehdit suçunun düzenlediği 5237 sayılı Kanun'un 106/1. maddesi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66./1-e maddesi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı sürelerinin öngörüldüğü anlaşılmıştır. 2. Sanık yönünden 5237 sayılı Kanun’un 67/2-d. maddesi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 17.12.2014 tarihli mahkumiyet kararı olduğu, anılan tarihten temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir. 3. Bozma gerekçesine göre Tebliğname'de onama isteyen görüşe iştirak olunmamıştır.

B. Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma, Konut Dokunulmazlığının İhlali ve Çocuğun Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden 1. Hükümden sonra sanığın vekaletnameli müdafii tarafından ibraz edilen 10.03.2017 havale tarihli dilekçe ekinde bulunup katılan mağdure Mürevvet'in el yazısı ile yazılı ve imzalı olduğu görülen dilekçede sanık hakkında asılsız isnatlarda bulunulduğunun bildirilmesi karşısında katılan mağdure Mürüvvet'in duruşmaya davet edilerek dilekçe içeriği ile ilgili beyanı alındıktan sonra, sanığın hukuki durumunun yeniden karar yerinde değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır. Kabul ve uygulamaya göre;

Hükümden önce 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 58. ve 61. maddeleri ile cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarla ilgili 5237 sayılı Kanun'un 102. ve 105. maddelerinde değişiklikler yapılması karşısında, aynı Kanun'un 7. maddesinin ikinci fıkrasındaki "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" düzenlemesi nazara alınıp,

sanığın katılan mağdure Mürüvvet'in yanağından öpmesi şeklindeki eyleminin sarkıntılık aşamasında kalıp kalmadığının da tartışılması ile lehe olan hükmün önceki ve sonraki kanunların ilgili maddeleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi ve her iki kanunla ilgili uygulamanın denetime imkan verecek şekilde kararda gösterilmesi suretiyle yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması nedeniyle hukuka aykırı bulunmuştur.

2. Bozma gerekçesine göre onama isteyen Tebliğname görüşüne iştirak edilmemiştir.

IV. KARAR