Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/5663 K.2023/3743

Sanık hakkında kurulan hükmünlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Yalova 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.04.2015 tarihli ve 2014/312 Esas, 2015/290 Karar sayılı kararı ile sanığın cinsel saldırı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 102 nci maddesinin birinci fıkrası, 53, 58 inci maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına; hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 141 inci maddesinin birinci fıkrası, 143 üncü maddesinin birinci fıkrası, 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca 1 yıl 5 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 21.05.2018 tarih 14-2015/167534 sayılı Tebliğnamesiyle dosya onama istemiyle Daireye gönderilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın Temyiz İsteği Sübuta, üst hadden ceza tayini ile takdiri indirim nedenlerinin uygulanmayışının ve hürriyeti bağlayıcı cezanın para cezasına çevrilmeyişinin yerinde olmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Olay tarihinden önce sanık ile katılanın internet üzerinden facebook sosyal paylaşım sitesi üzerinden tanışıp arkadaş oldukları, olay tarihinde katılanın sanığın ikamet ettiği Yalova'ya geldiği, birlikte gece eğlendikleri, yemek yiyip alkol aldıkları, bulundukları yerden ayrılırken sanığın cebindeki paranın yeterli olmamasından dolayı masrafları katılanla ödeyip taksi ile sanık ve katılanın sanığın evine gittikleri, evde sanığın annesinin ve kız kardeşinin olduğu ancak bunların sanık ve katılanın eve geldiklerini farketmedikleri, duymadıkları, sanık ve katılanın sanığın odasına geçtikleri,

bir müddet konuştuktan sonra sanığın katılana "bakire misin" diye sorduğu, katılan da "bakireyim" diye cevap verdikten sonra sanığın katılanla birlikte olmak istediğini, sevişmek istediğini söylediği, katılanın bunu kabul etmediği, bunun üzerine sanığın ısrarda bulunup katılanın direnmesi üzerine tokat atarak öpmeye çalıştığı, katılanın üzerindeki badiyi yırttığı, zorla katılanın göğüslerini ellediği, öptüğü, "soyunmazsan seni bayıltırım, ben yapmazsam bile arkadaşlarım sana gerekeni yapar, sabah nerede uyanacağını bilemezsin" diye tehdit ettiği, sanığın cinsel nitelikteki eylemlerine ısrar ettiği, katılanın karşı koyduğu,

katılanın karşı koyması nedeniyle sanığın eylemlerine devam edemeyeceğini anladığı, bu arada katılanın ihtiyacı olduğunu söyleyerek banyoya girip çıktığı, sanığın muhtemelen bu arada katılanın cüzdanındaki 100,00 TL'yi aldığı kabul edilen olay nedeniyle sanık hakkında hırsızlık ve cinsel saldırı suçlarından mahkumiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Cinsel Saldırı Suçundan Kurulan Hükmün İncelenmesinde

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Hırsızlık Suçundan Kurulan Hükmün İncelenmesinde

1. Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun'un 141 inci maddesinin birinci fıkrası ile 143 üncü maddesi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 16.04.2015 tarihli mahkûmiyet kararı olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

3. 2 no'lu gerekçe kapsam ve içeriği nazara alındığında; Tebliğnamede hırsızlık suçu yönünden de onama istemli görüşe iştirak edilmemiştir .

V. KARAR

A. Cinsel Saldırı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenlerle Yalova 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.04.2015 tarihli ve 2014/312 Esas, 2015/290 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,