Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/5682 K.2023/5008

Mağdure vekilinin temyiz isteğinin incelenmesinde; kovuşturma evresinde on beş yaşını ikmal eden mağdurenin 20.05.2014 tarihli duruşmada şikâyetçi olmadığını beyan etmesi karşısında, yaş küçüklüğü nedeniyle tayin edilen vekilin hükmü temyize hak ve yetkisi bulunmadığından, vaki temyiz isteğinin reddine karar verilmesi gerektiği belirlenmiştir.

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteğinin incelenmesinde; suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükmün, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ankara 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin 19.03.2015 tarihli ve 2014/97 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararı ile; suça sürüklenen çocuk hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan lehe olduğu kabul edilen suç tarihinde yürürlükteki haliyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 5 yıl 6 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2.Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 26.05.2018 tarihli ve 14-2015/171237 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A.Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği İşlenilen suçun niteliği, ağırlığı ve birden fazla kez işlenmesi gözetilerek üst hadden ceza tayini ile sicil kaydı sebebiyle indirim uygulanmaması gerektiğine ilişkindir.

B. Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyiz İsteği

Hükmü temyiz etme iradesinden ibarettir.

III. OLAY VE OLGULAR

Suça sürüklenen çocuk ile mağdurenin 2012 yılı yaz dönemi içerisinde tanışarak arkadaş oldukları ve zamanla aralarında duygusal bir yakınlık olduğu, 2013 yılı Ocak ayı ortalarında adı geçenlerin gündüz vakit buluşması ile havanın soğuk olması sebebiyle suça sürüklenen çocuğun ikametine gittikleri ve anılan mahalde bulundukları sırada gelişen yakınlaşma ile rıza dahilinde vajinal yoldan cinsel ilişki yaşadıkları,

devam eden süreçte 14.02.2013 tarihinde adı geçenlerin suça sürüklenen çocuğun arkadaşının evinde buluşmaları ile yine rıza dahilinde aynı şekilde cinsel ilişki yaşandığı ve 2013 yılının devam eden günlerinde de cinsel ilişkilerin birden çok kez farklı günler içinde yaşandığının kabulüne dair mahkeme gerekçesinde mağdurenin tüm aşamalarda birbirini destekleyen samimi beyanları, sağlık kurulu raporu, iç beden muayenesine dair rapor, suça sürüklenen çocuğun tevil yollu ikrarı, mağdureye ait doğum rapor ve tutanağı ve tüm dosya kapsamı itibarıyla suça sürüklenen çocuğun suç tarihi itibarıyla on beş yaşını ikmal etmeyen mağdureye karşı cebir,

şiddet ve tehdit olmaksızın rıza dahilinde farklı zamanlarda organ sokmak suretiyle cinsel istismar eyleminde bulunduğunun kabulü ile suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olduğu kabul edilen hükümlerinin tatbikiyle mahkûmiyet kararı verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden

Kayden 09.10.1998 doğumlu olup, kovuşturma aşamasında 20.05.2014 tarihli duruşmada on beş yaşını ikmal eden mağdurenin şikayetçi olmadığını beyan etmesi karşısında, yaş küçüklüğü nedeniyle tayin edilen vekilin hükmü temyize hak ve yetkisi bulunmadığından, vaki temyiz isteğinin 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi gereği reddine karar verilmesi gerektiği belirlenmiştir.

B. Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyiz İsteği Yönünden

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırılarak vicdani kanıya ulaşıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, buna ilişkin gerekçelerin hukuka uygun olduğu anlaşılmış olup, bu kapsamda hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Son eylem tarihinin mağdurenin on beş yaşını ikmal ettiği 2013 yılının Kasım ayına tekabül etmesine karşın suç tarihinin karar başlığında "2013" olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak değerlendirilmiştir.

V. KARAR

A. Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle mağdure vekilinin temyiz isteğinin, 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi birinci fıkrası gözetilerek 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi uyarınca Tebliğname’ye aykırı olarak oy birliğiyle REDDİNE,

B. Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyiz İsteği Yönünden

Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenle Ankara 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin 19.03.2015 tarihli ve 2014/97 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararında herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteğinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,