Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/5735 K.2023/4850

Sanık hakkında kurulan hüküm ile katılanlar vekilinin temyiz isteminin reddine dair ek kararın; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bursa 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.05.2016 tarihli ve 2015/346 Esas, 2016/192 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Bursa 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.06.2016 tarihli, 2015/346 Esas, 2016/192 Karar sayılı ek kararı ile katılanlar vekilinin temyiz başvurusu hakkında, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği “Temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddine” karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık Müdafiinin Asıl Karara Yönelik Temyiz İstemi

Suçun maddi unsurunun oluşmadığına, mağdurenin aşamalarda sanığı büyük olarak gördüğünü, samimiyetten kaynaklı el sıkışma ve sarılma hareketlerinin olduğunu söylediğine, yine soğuk bir havada bir kişinin elinin sıkılması sonrasında ellerinin soğuk olduğunun söylenmesinin hayatın olağan akışına uygun olduğuna, tanık I.Ö'nün mağdure ile sanığı birkaç kez gördüğünü, taraflar arasında olumsuz bir hareket görmediğini söylediğine, mağdureye yazılan şiirin cinsel saikle yazılmadığına, bu meyanda suçun manevi unsurunun da oluşmadığına, on yedi yaşında olan mağdureye karşı cebir, tehdit,

hile veya iradeyi etkileyen başka bir nedenle davranış gerçekleştirilmediğine, zira mağdurenin mahkeme huzurunda verdiği ifadesinde sanığın herhangi bir şekilde öpmeye veya başka bir şey yapmaya çalışmadığına, zorla tutmasının veya sıkıştırmasının olmadığına, bir suç olduğunun düşünülmesi halinde cinsel taciz suçundan hüküm kurulması gerektiğine yöneliktir.

B. Katılanlar Vekilinin Ek Karara Yönelik Temyiz İstemi

Verilen temyiz dilekçesinin süresinde olduğuna yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkeme, sanığın bir suç işleme kararının icrası kapsamında değişik tarihlerde otobüs durağında gördüğü mağdureye "Günaydın" diyerek onu öpüp beline sarılması, havaların soğuk olduğu dönemlerde ellerini uzun süre tutup üşüdüğünü söylemesi şeklindeki eylemleri cinsel amaçla işlediğini kabul ederek fiziksel temas içeren eylemlerin ani nitelikte olduğu gerekçesi ile sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan cezalandırılmasına karar vermiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Yönünden

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

B. Katılanlar Vekilinin Ek Karara Yönelik Temyiz İstemi Yönünden Katılanlar vekilinin yüzüne karşı 26.05.2016 tarihinde verilen karara karşı, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanuni süre geçtikten sonra 07.06.2016 tarihli dilekçeyle temyiz isteminde bulunduğu anlaşılmakla, katılanlar vekilinin temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

A. Asıl Karar Yönünden

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenlerle Bursa 6. Ağır Ceza Ceza Mahkemesinin, 26.05.2016 tarihli ve 2015/346 Esas, 2016/192 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Ek Karar Yönünden

Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenle Bursa 6.Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.06.2016 tarihli ve 2015/346 Esas, 2016/192 Karar sayılı ek kararında katılanlar vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden ek kararın, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,