Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/5915 K.2023/5684

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.03.2015 tarihli ve 2014/93 Esas, 2015/91 Karar sayılı kararı ile sanığın çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı

Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 43, 62 nci maddeleri uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesi uyarınca hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 05.06.2018 tarihli ve 14-2015/176796 sayılı onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve Müdafiinin Temyiz İsteği Sübuta ve hata sebebiyle sanık hakkında beraat hükmü tesisine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

İlk Derece Mahkemesince. "Mağdure ...'ın 24.01.1998 doğumlu olup suç tarihi itibariyle 15 yaşından küçük olduğu, olay tarihi olan 01.06.2012 tarihinde mağdure ... ile sanık ... arasında gönül ilişkisi bulunması sebebiyle mağdurenin sanığa kaçtığı, sanık ile mağdurenin kendi istek ve iradeleri ile müteaddit defalar rıza dahilinde cinsel ilişkiye girdikleri, birlikte yaşamaya ve cinsel ilişkiye devam ettikleri, mağdurenin hamile kaldığı ve olay sebebiyle şikayetçi olmadığı,

olayların mağdure ...'ın annesi ... ...'ın eski eşi olan müşteki ...'in müracaatı üzerine ortaya çıktığı, sanığın suç tarihinde 15 yaşını doldurmayan mağdure ... ile müteaddit defalar cinsel ilişkiye girdiği, bu birlikteliklerinden 22.06.2013 tarihinde ... isminde müşterek bir çocuklarının dünyaya geldiği, sanığın üzerine atılı çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunun şikayete tabi olmadığı mağdurenin ADÜ Adli Tıp Fakültesi Ana Bilim Dalı Başkanlığından alınan 19.02.2014 tarih ve 179 nolu raporunda; ruh sağlığının bozulmadığı,

mağdurun gelişimi, yaşı ve sosyal eğitim durumu itibariyle beyanlarına itibar edilebileceği " gerekçesiyle sanık ...'nın mağdure ...'a yönelik çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan cezalandırılması yönünde karar verilmiştir .

IV. GEREKÇE

1. Sanığın savcılık beyanlarında geçen " Mağdure tanıştığımızda 15 yaşından büyüktü " yönündeki savunması ve tüm dosya içeriği nazara alındığında, İlk Derece Mahkemesince olayda 5237 sayılı Kanun'un 30 uncu maddesinde düzenlenen hata hükümlerinin uygulanma koşullarının bulunup bulunmadığı tartışıldıktan sonra karar verilmesi gerekirken bu konuda herhangi bir değerlendirme yapılmaksızın eksik gerekçe ile yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması suretiyle 1412 sayılı Kanun'un 260 ıncı maddesine muhalefet edilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

2. Bozma sebebine uygun olarak Tebliğnamede onama isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... 1. Ağır Mahkemesinin, 24.03.2015 tarihli ve 2014/93 Esas, 2015/91 Karar sayılı kararına yönelik sanık ve müdafinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,