Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/5966 K.2023/2878

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının aynı Kanun’un 231 inci maddesinin on ikinci fıkrası gereği itiraz yoluna tabi olduğu anlaşılmıştır.

Sanık hakkında basit cinsel saldırı suçundan kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü;

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Erbaa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 20.02.2015 tarihli ve 2015/21 Esas, 2015/199 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında suç tarihi itibariyle yürürlükte olan haliyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 102 nci maddesinin birinci fıkrası, 35 inci maddesi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin birinci fıkrasıyla beşinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci,

ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmekle birlikte 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.

2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 19.06.2018 tarihli ve 14-2015/174380 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği Sanığın üzerine atılı suçları işlediğine dair somut delil bulunmadığına, oluşan şüphenin sanık lehine yorumlanması gerektiğine, iddia olunan olayın meydana geliş şekli, iddiaya dair delil bulunmaması karşısında teşebbüs sebebiyle üst sınırdan indirim yapılması gerektiğine, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun yasal unsurları itibariyle oluşmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Olay günü sanığın idaresinde bulunan araç ile seyir halinde iken, yol üzerinde bulunmakta olan katılanın talebi üzerine, adı geçeni ...

Köyüne götürmek üzerine aracına aldığı, bir süre gittikten sonra araç ile tali bir yola girerek ağaçlık bir alanda duraklayarak araç içinde iken katılana yaklaşarak öpmeye çalışması üzerine katılanın sanığı ittirdiği, devamında araçtan inip koşarak uzaklaşmaya çalıştığı sırada ayağının kayması ile yere düşmesi üzerine peşi sıra gelen sanığın katılanın pantolonundan tutarak çekiştirmesine karşın katılanın, sanığın elinden kurtularak koşarak anılan mahalden ayrılıp olayı gecikmesizin kolluk kuvvetlerine intikal ettirdiği,

mahkemesince anılan şekilde meydana geldiği kabul olunan olayla ilgili yapılan yargılama neticesinde sanığın eylemi sabit görülmekle mahkumiyetine dair hüküm kurulmakla, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan ötürü kurulan hükmün açıklanması geri bırakılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hükmün Açıklanmasının Geri Bırakılması Kararı Yönünden 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin on ikinci fıkrası uyarınca, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarının itiraza tabi olduğu ve kararın temyizinin olanaklı bulunmadığı, karara karşı yalnızca itiraz yolu açık ve dolayısıyla yapılan başvurunun bu doğrultuda değerlendirilmesinin gerekli bulunduğu, sanık müdafiinin itirazı üzerine Tokat Ağır Ceza Mahkemesinin 24.04.2015 tarihli ve 2015/373 Değişik iş sayılı kararıyla itirazın reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

B. Cinsel Saldırı Suçundan Kurulan Mahkumiyet Kararı Yönünden

1. Sanığın, katılana karşı fiziksel temas içeren kısa süreli, ani ve kesintili eyleminin zamanaşımı süresi yönünden lehe olan, 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun’un 102 ncı maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesinde düzenlenen sarkıntılık suretiyle cinsel saldırı suçunu oluşturup, anılan madde uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlem tarihinin, sanık hakkında mahkumiyet kararının verildiği 20.02.2015 tarihi olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

3. Açıklanan nedenle, Tebliğnamede onama isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

A. Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hükmün Açıklanmasının Geri Bırakılması Kararı Yönünden Gerekçenin(A) bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiinin kanun yolu başvurusu itiraz merciince incelendiğinden KARAR VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA,