Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/6002 K.2023/4065

Sanık ... hakkında kurulan hükmün incelenmesinde, kayden 23.06.1997 doğumlu olup kovuşturma evresinde mahkemece ifadesinin alındığı 25.03.2015 tarihli duruşmada on sekiz yaşı içerisinde bulunan mağdurenin, olaydan dolayı sanık ...'tan şikayetçi olmadığını beyan etmesi karşısında, yaş küçüklüğü nedeniyle tayin edilen vekilin davaya katılma ve hükümleri temyize hakkı bulunmadığı gibi mahkemece verilen katılma kararının da bu hakkı vermeyeceği belirlenmiştir.

Sanık ... hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Düzce 1.Ağır Ceza Mahkemesinin 31.03.2015 tarihli ve 2014/209 Esas, 2015/82 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca ayrı ayrı beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği Kararın eksik inceleme sonucu verilmiş olup usul ve kanuna aykırı olduğuna ve re'sen tespit edilmesi hususuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemece mağdurenin çelişkili ve tutarsız ifadeleri, sanıkların tüm aşamalarda istikrarlı şekilde üzerlerine atılı suçu işlemedikleri yönünde savunmada bulunmuş olmaları, müşteki ve tanıkların mağdurenin ifadelerini doğrulamayan, mağdurenin yalan söyleyen biri olduğu yönündeki beyanları ve tüm dosya kapsamına göre sanıkların üzerlerine atılı çocuğun cinsel istismarı suçunu işledikleri yönünde her türlü şüpheden uzak, kesin, inandırıcı, mağdurenin çelişkiler içerisinde bulunan soyut iddiaları dışında somut delil elde edilemediğinden her iki sanığın ayrı ayrı beraatine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

Kayden 23.06.1997 doğumlu olup kovuşturma evresinde mahkemece ifadesinin alındığı 25.03.2015 tarihli duruşmada on sekiz yaşı içerisinde bulunan mağdurenin, olaydan dolayı sanık ...'tan şikayetçi olmadığını beyan etmesi karşısında, yaş küçüklüğü nedeniyle tayin edilen vekilin temyiz isteğinin 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi gereği reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

B. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

Tüm dosya kapsamı ve gerekçe içeriğine göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla hükümde hukuka aykırılık bulunmamış ve katılan mağdure vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

A. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle Düzce 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 31.03.2015 tarihli ve 2014/209 Esas, 2015/82 Karar sayılı kararına yönelik katılan mağdure vekilinin temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,