Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/6217 K.2023/6731

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının, 10.04.2014 tarihli iddianamesi ile sanığın beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde cinsel saldırı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 102 nci maddesinin birinci ve beşinci fıkraları ile aynı Kanun'un 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 inci maddesi uyarınca, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan aynı Kanun'un 109 uncu maddesinin; birinci ve beşinci fıkraları, aynı Kanun'un 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 inci maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Ankara 12. Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.04.2015 tarihli ve 2014/28 Esas, 2015/99 Karar sayılı kararıyla sanığın cinsel saldırı suçundan 5237 sayılı Kanun'un 102 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ile 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca 2 yıl 11 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine; kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan aynı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci ve beşinci fıkraları, aynı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası ile 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 18.09.2018 tarihli ve 14-2015/186674 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna, hükmün bozulmasına karar verilmesi gerektiğine ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin Kapsamına Göre; Mahkemenin kabulü;

1. Sanık daha önceden tanıdığı katılanı 21.01.2014 tarihinde çalışmış olduğu (...) Alışveriş Merkezinden saat 21.30 sıralarında almış, katılan ve sanık araba ile gezmeye başlamışlardır. Daha önce de alkollü olan sanık arabada da alkol içmeye devam etmiş ve katılanı evine bırakacakken, Kırıkkale ili Yahşiyan ilçesine kadar götürmüştür.

Orada katılan ile konuştukları sırada tanımadığı şahısların kendilerini uyarması üzerine sanık onlarla kavga ettikten sonra Ankara'ya dönecekken Çorum ili istikametine doğru arabayla katılanı götürmüş ve Sungurlu sınırları içinde aracı park ettiği yerde katılanın istememesine rağmen onu öpüp göğüslerine dokunmuş ve cinsel ilişkiye girmek istediğini söylemiştir.

Ancak katılanın karşı koyması üzerine cinsel ilişkiyi gerçekleştirmemiş ve Ankara istikametine doğru arabayı sürmeye başlamıştır.

2. Ankara iline dönerken gece 03.30 sıralarında araç ile kaza yapmış ve ayrıca katılan da bu kazada hafif şekilde yaralanmıştır. Sanık, katılanı evine bırakmayıp cinsel ilişkiye girmek için arkadaşı ....'nin eşi ile birlikte yaşadığı ...'in evine götürmüş ve aynı odada kaldıkları sırada katılana karşı cinsel saldırıda bulunmuş, onun bağırması ve karşı koyması nedeniyle bu eylemi gerçekleştirememiş ve alkolün verdiği etki ile de uyumuştur.

3. Sabah 07.00'de uyanan katılan üzerinde anahtar bulunan kapıyı açarak evden çıkmış ve taksi ile hareket halindeyken taksicinin telefonundan babasına ulaşmış ve buluştuktan sonra karakola gidip şikayetçi olmuştur.

4. Sanık, katılanın kız arkadaşı olduğunu, onun rızası ile gezmeye gittiklerini ve ikisinin de alkol aldıklarını, Ankara'ya dönüşlerinde saatin geç olması nedeniyle katılanı evine bırakamadığını, katılana karşı rızası dışında cinsel saldırıda bulunmadığını, onu zorla tutmadığını söylemiş ve arkadaşları olan tanıklar ... ve ..., kendi evlerinde herhangi bir olumsuz bir durum olmadığını ve katılanın zorla tutulmadığını anlatsalar da, katılan,

sanığın götürdüğü evden sabah çıkarak hemen cep telefonunun sanık tarafından alınması nedeniyle binmiş olduğu taksicinin telefonu ile babasını aradığını ve buluşup hemen karakola gidip şikayette bulunduğunu belirtmekle, ifadesinde olayları ayrıntılı olarak anlattığı ve alınan 22.01.2014 tarih, saat 09.14'te alınan raporda boyunda, kolda, meme üzerinde, ekimozlar bulunduğunun tespit edildiği, bu ekimozların katılana karşı cinsel eylemler bulunduğu iddialarının delili olduğu, telefon kayıtlarının da bu anlatımları doğruladığı, katılanın anlatımlarının samimi ve olayın oluş şekline uygun olduğu,

diğer deliller ile desteklendiği Mahkemece kabul edilmiş, sanığın ve tanıkların bu konudaki beyanlarına itibar edilmemiştir.

5. Yukarıda da belirtildiği üzere sanık ...'in katılana karşı onun istememesine rağmen öpmek, göğüslerini okşamak, vücudun çeşitli yerlerine cinsel amaçla dokunmak suretiyle cinsel saldırı suçunu gerçekleştirdiği kübulüyle sanığın eylemine uyan 5237 sayılı Kanun'un 102 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca suçun işleniş biçimi, sanığın kastının ve eyleminin yoğunluğu dikkate alınarak alt sınırdan ceza tayin edilmiştir.

6. Katılanın sanığın arabasına başlangıçta kendi rızası ile binse de Kırıkkale'ye gittiklerinde artık eve dönmek istediğini belirtmesi ancak sanığın katılana şiddet uygulamak ve onun ailesiyle temas kurmasını engellemek suretiyle arabasında tuttuğu, istememesine rağmen Sungurlu'ya götürdüğü ve yine Ankara'da arkadaşlarının evinde tuttuğu böylece sanığın eyleminin artık hile ve şiddetle hürriyetinden yoksun bırakma suçunu oluşturduğu Mahkemece kabul edilmiş ve sanığın eylemine uyan 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası uyarınca suçun işleniş biçimi,

sanığın kastının yoğunluğu dikkate alınarak alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tayin edilmiştir. Sanığın bu suçu cinsel amaçla gerçekleştirdiği anlaşıldığından verilen ceza aynı Kanun'un 109 uncu maddesinin beşinci fıkrası uyarınca 1/2 oranında artırılmıştır. Sanığın kaçamaklı ikrarı nedeniyle cezasından takdiri indirim yapılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Cinsel Saldırı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Tüm dosya kapsamı ve gerekçe içeriğine göre; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından hükümde hukuka aykırılık bulunmamış, temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

B. Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

1. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

Ancak; katılanın aşamalardaki anlatımları, savunma, tanık beyanları ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında, sanığın olay tarihinde reşit olan katılanı cebir, tehdit veya hileyle alıkoyduğuna dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı bir delil bulunmayıp, mevcut haliyle 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin birinci fıkrası ve 109 uncu maddesinin beşinci fıkrası gereğince mahkumiyeti gerekirken suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

2. Bozma sebebine göre Tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

V. KARAR