Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/6373 K.2023/5430

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Mersin 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 20.03.2015 tarihli ve 2014/430 Esas, 2015/121 Karar sayılı kararı ile, sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği Mağdurenin ve annesinin şikayetinin bulunmadığına, mağdurenin sanığa on yedi yaşında olduğunu söylediğine, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanık ile mağdurenin internet üzerinde oynadıkları oyun vesilesi ile tanıştığı ve aralarında duygusal birliktelik başladığı, sanığın çeşitli zamanlarda mağdureye onu sevdiğini ve evlenmek istediğini söylediği, sanığın önceki evliliğinden olan çocukları ve akrabaları ile mağdureyi telefonda ve internette görüntülü olarak görüştürdüğü, 2013 yılı Nisan içerisinde mağdurenin daveti üzerine sanığın Mersin'e geldiğinde mağdurenin ailesi ile birlikte yaşadığı evinde görüştükleri, evde başka kimse olmadığı,

mağdurenin rızası ile bu sırada mağdurenin elini tutup dudağından öptüğü, sonrasında sanığın Erdemli ilçesinde bulunan akrabalarının yanına gittikleri, mağdurenin olay tarihinde on beş yaşını doldurmamış olduğu, sanık her ne kadar mağdurenin yaşını kendisine on altı olarak söylediğini iddia ederek savunmada bulunmuş ise de, soruşturma aşamasında verdiği 14.10.2014 tarihli ifadede sanığın mağdurenin gerçek yaşını bildiğini tevilli olarak ikrar ettiği, mağdurenin sanığa yaşının on yedi olduğunu söylediği beyanına ise sanığın cezadan kurtarmak saiki ile hareket ettiğinden bahisle Mahkemece itibar edilmediği anlaşılmıştır.

Sanığın mağdurenin evine gelip, evde kimsenin bulunmadığı bir ortamda ellerinden tutup, mağdure ile öpüşmekten ibaret olan eylemlerinin sarkıntılık düzeyini aşan ve cinsel tatmine yönelik istismar aşamasına ulaştığı kanaatine varılarak Mahkemece sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan cezalandırılmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Kayden 24.03.1999 doğumlu olup, suç tarihi itibarıyla on dört yaşı içerisinde bulunan mağdureye ait mernis doğum tutanağı getirilerek resmi kurumda doğup doğmadığı araştırılıp, doğmadığının belirlenmesi halinde yaş tespitine esas olacak kemik grafilerinin çektirilmesinin ardından içinde radyoloji uzmanının da bulunduğu sağlık kurulundan rapor alınıp, gerektiğinde Adli Tıp Kurumundan da görüş sorularak mağdurenin suç tarihindeki gerçek yaşının bilimsel olarak saptanması, mağdurenin on beş yaşını bitirmediğinin belirlenmesi veya resmi kurumda doğduğunun tespiti halinde ise;

sanığın aşamalardaki savunması ile tüm dosya içeriği nazara alınarak olayda 5237 sayılı Kanun'un 30 uncu maddesinde düzenlenen hata hükümlerinin uygulanma koşullarının bulunup bulunmadığının da tartışılmasından sonra karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması hukuka bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Mersin 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 20.03.2015 tarihli ve 2014/430 Esas, 2015/121 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,