Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/6387 K.2024/1648

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ- OLAY VE OLGULAR

Sanık hakkında cinsel saldırı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediği iddiası ile açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Antalya 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.04.2015 tarihli ve 2014/527 Esas, 2015/196 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi ile sanığın müsnet suçlardan, atılı suçu işlediği yönünde her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğinden sanığın ayrı ayrı beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İsteği

Olay tarihinde şikâyetçi, sanığın aracının kamerasını kapattığını, kendisine cinsel saldırıda bulunduktan sonra kamerayı açtığını beyan etmiş olup, sanığın kamerayı açıp kapattığını ikrar etmesi, kamera inceleme tutanağında da sanığın kamerayı açıp kapattığının belli olması,

sanığın şikâyetçi ile arkadaşlığı olduğu için ve şirket elemanları arasında arkadaşlık etmek yasak olduğundan dolayı kamerayı kapattığını beyan etmesine rağmen, kamera kaydı görüntülerinin incelenmesi neticesinde şikâyetçinin iddiasını doğrular vaziyette sanığın şikâyetçiye para uzattığı ve şikâyetçinin araç içindeki tavır ve yüz hareketlerinden sanıkla arkadaş görüntüsü vermediği gibi aksine kızgın olduğu görülmekle sanığın üzerine atılı suçlardan mahkûmiyetine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi nedeniyle kararın bozulmasına ilişkindir.

III. GEREKÇE

Olayın intikal şekli ve zamanı, mağdurenin ayrıntılı ve kamera inceleme tutanağı ile uyumlu beyanı, sanığın aşamalardaki tutarsız ve çelişkili savunmaları ile tüm dosya kapsamı nazara alındığında, olay günü şoför olarak görev yaptığı iş yerinde rehber olarak çalışan mağdureyi terminale götüreceği bahanesiyle servis aracına binmesini sağladıktan birkaç dakika sonra aracı park edip arka koltukta oturan mağdurenin yanına geçerek,

rızası olmaksızın vücudunun çeşitli yerlerine dokunup öptüğü sırada cinsel organını pantolonundan dışarı çıkartarak kendi kendisini tatmin etmesi ve mağdurenin elini tutarak cinsel organına dokundurması şeklinde gerçekleşen eylemlerinin cinsel saldırı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını oluşturduğu gözetilmeden, olayın oluşuna ve dosya kapsamına uygun düşmeyen yazılı gerekçe ile sanığın atılı suçlardan beraatine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Antalya 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.04.2015 tarihli ve 2014/527 Esas, 2015/196 Karar sayılı kararına kararına yönelik o yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

...