Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/6437 K.2023/464

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul (Kapatılan) 63. Asliye Ceza Mahkemesi, 31.03.2015 gün ve 2014/1431 Esas, 2015/336 Karar sayılı kararı ile cinsel saldırı suçundan sanığın beraatine karar vermiştir.

2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 2015/191161 sayılı tebliğnamesi ile onama görüşlü olarak Dairemize tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz Sebepleri Katılan mağdure vekili süre tutum dilekçesi ile ilk derece mahkemesi kararını temyiz etmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

İlk derece mahkemesi tarafından, sanık ile katılan mağdurenin evlerinin yakın ve daha önce birbirlerini tanıması nedeniyle, olay günü sanığın birlikte pikniğe gitme talebini mağdurenin kabul ettiği, katılan yanındaki arkadaşının bu teklife katılmayıp ondan ayrıldığı,

sanık ve mağdurenin piknikte alkol aldıkları, mağdurenin alkol aldığına ilişkin olayı kabul etmediği ancak tanık akrabası ...'ın beyanına göre mağdurenin eve gelmeme nedeni olarak alkollü olduğunu beyan ettiği, sanık ve mağdurenin piknikten sonra araba ile mağdureyi eve bırakmak üzere çıktıkları, sanığın mağdurenin babasından korktuğu için eve gitmek istememesi nedeniyle olay yerinde durdurduğu zorla arabadan indirmeye çalıştığı, bu sırada sanığın mağdureyi araç içerisinde darp ettiği;

akabinde tartışmanın aracın dışında devam ettiği sırada mağdurenin hazırlık beyanlarından anlaşılacağı üzere sanığın kendisine taciz edeceğini düşünerek bağırmaya başladığı, mağdurenin mahkeme beyanında ise bu kez kendisini öptüğünü söylediği, soruşturma aşamasındaki çelişkili beyanların her aşamada geliştirilerek sanığın ceza almasını sağlamaya dönük olduğunun mahkemece kabul edildiği, buna göre aşamalarda cinsel saldırı suçu yönünden mağdurenin çelişen beyanlarının dışında sanığa isnat edilen suçu işlediğine dair somut delil bulunmadığı,

sadece mağdurenin düşüncelerinin dışa vurulmasından ibaret olduğu anlaşılan, bu olayda sanığa isnat edilen suçtan beraatine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Olayın intikal şekli ve süresi, katılan mağdurenin özü itibariyle tutarlı beyanları dikkate alındığında; sanığın katılan mağdurenin vücuduna dokunma şeklinde cinsel istismar suçu işlediği halde sanık hakkında beraat kararı verilmesi hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul (Kapatılan) 63. Asliye Ceza Mahkemesi, 31.03.2015 gün ve 2014/1431 Esas, 2015/336 Karar sayılı kararına yönelik katılan mağdure vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,