Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/6578 K.2023/7193

Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının 28.05.2013 tarihli ve 2013/23486 Esas sayılı iddianamesi ile suça sürüklenen çocuk hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. İstanbul Anadolu Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.02.2015 tarihli ve 2013/182 Esas, 2015/61 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 6545 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikten önceki 103 üncü maddesinin birinci fıkrası,31 inci maddesinin ikinci fıkrası ve 62 nci maddeleri uyarınca 2 yıl 2 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan mağdure vekilinin temyiz sebebi; suça sürüklenen çocuğun nitelikli cinsel istismar suçundan cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

İlk Derece Mahkemesince '' Sanık savunması, mağdur beyanı, sanığın nüfus ve adli sicil kayıtları, Üsküdar Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 21.06.2012 tarih ve 1502 sayılı raporu, Adli Tıp Kurumu, 6. Adli Tıp İhtisas Kurulu’nun 22.10.2014 tarihli raporu, sanık ve mağdur arasında husumetin bulunmayışı, olayın oluş seyri ve tüm dosya kapsamından, sanığın suçtan ve cezadan kurtulmaya yönelik beyanlarına itibar edilmeyerek. Mağdur ... ... ile sanık ...'ün suç tarihinde ... ...

İlk Öğretim Okulunda öğrenci oldukları, mağdur ... ...'ın sanık ...'den hoşlandığı ve ...'e kendisini sevdiğini söylediği, ancak sanık ...'ün ilk başlarda mağdura karşılık vermediği,2011 yılı Kasım ayında sanık ...'ün mağdur ... ...'a mesaj göndererek çıkma teklif ettiği, mağdurunda evet mesajı gönderdiği, sanık ...'ün ikinci kez mesaj göndererek 'Ama bir şartım var, benimle beraber olursan seninle çıkarım' dediği, mağdurunda bu isteğini kabul ettiği, 12.12.2011 günü sanık ...'ün mağdurun ailesi evde yokken mağdurun evine geldiği,

burada mağdurun rızasıyla pantolonunu indirip mağdurunda iç çamaşırını çıkartıp cinsel organını mağdurun makat bölgesine sürtmek suretiyle cinsel istismarda bulunduğu,

2012 yılının Ocak ayında sanık ...'ün mağdura ayrılmak istediğini söylediği, mağdurunda kabul etmeyip sanık ...'a hamile olduğunu söylediği, sanık ...'ın ailesinin bu durumdan haberdar olması üzerine mağdurla konuştukları ve sanık ...'ın kuzeni olan ... ... ile ... ...'nun 26.05.2012 günü mağduru parka çağırıp darp ettikleri, bu olay ile ilgili soruşturmanın C.Başsavcılığının 2012/9791 soruşturma numarası üzerinden ayrı olarak yürütüldüğü,

bu olay sırasında mağdur ... ...'ın ailesine sanık ...'ün cinsel istismar olayını anlatması üzerine cinsel istismar ile ilgili mağdurun ve ailesinin şikayetçi oldukları, mağdurun aldırılan cinsel muayine raporlarında bakire olduğu ve fiili livataya maruz kaldığının maddi delillerinin bulunmadığının bildirildiği, mağdurenin cinsel istismar eylemi nedeniyle ruh sağlığının etkilendiği,

ancak 103/6 kapsamında bozulmadığının bildirildiği anlaşıldığından sanığın eylemine uyan basit cinsel istismar suçundan 5237 sayılı yasanın 103/1,31/3,62 maddeleri gereğince cezalandırılmasına karar verilerek aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.'' şeklindeki gerekçeyle suça sürüklenen çocuğun mahkumiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmalarının toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Anadolu Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.02.2015 tarihli ve 2013/182 Esas, 2015/61 Karar sayılı kararına yönelik katılan mağdure vekilinin temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan mağdure vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,