Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/6772 K.2023/4499

Sanıklar hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kayseri 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.04.2015 tarihli ve 2014/413 Esas, 2015/127 Karar sayılı kararı ile sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi gereğince beraatine karar verilmiştir.

2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 26.10.2018 tarihli ve 2015/212881 sayılı Tebliğnamesi ile onama görüşlü olarak tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi Söz konusu beraat kararının eksik inceleme sonucu hatalı değerlendirme yapılarak alındığı, dolayısıyla usul ve kanuna aykırı olduğu, gerekli ve yeterli araştırma yapılmadan meydana ait kamera görüntüleri dahi incelenmeden varsayımlara dayalı olarak verilen beraat kararının usul ve kanuna aykırı olduğunu iddia ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

İlk derece mahkemesi tarafından, şüpheli ile mağdurenin aşk fm isimli internet sitesi aracılığıyla tanıştıkları daha sonra facebook isimli sosyal paylaşım sitesinden görüştükleri ve buluşmaya karar verdikleri ve bu amaçla şüphelinin otomobili ile mağdureyi Cumhuriyet Meydanındaki saat kulesi önünden aldığı birlikte gezdikleri daha sonra şüphelinin mağdurenin istememesine rağmen zorla öptüğü, zorla göğüslerine dokunduğu ve zorla göğüslerini ısırdığı daha sonra mağdurenin karşı çıkması üzerine mağdureyi tekrar buluştukları Cumhuriyet Meydanına bıraktığı iddiasıyla açılan davada unsurları oluşmayan suçtan sanığın beraatine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Dosyada bulunan mağdureye ait 22.04.2015 tarihli raporda; "Mağdurenin sol meme başı da dahil göğüs ucunda 4cmx4cm ekimoz ve abrazyon mevcut, sağ memede 2cmx2cm ekimoz mevcut" şeklindeki tespitlere yer verilmiş olması karşısında, sanığa suç isnatı için hiç bir sebep bulunmayan mağdurenin aşamalardaki istikrarlı beyanları ve yukarıda belirtilen bu beyanlarını doğrulayan 22.04.2015 tarihli rapor içeriği nazara alındığında, rapordaki bu bulguların kendiliğinden meydana gelmesi yada mağdure tarafından oluşturulması mümkün olmayıp, mağdurenin, sanığın ısırması ile oluştuğu şeklindeki iddialarını doğrulaması hususları da nazara alındığında sanığın isnat edilen suçtan cezalandırılması yerine beraatine karar verilmesi hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Kayseri 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.04.2015 tarihli ve 2014/413 Esas, 2015/127 Karar sayılı kararına yönelik katılan mağdure vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,