Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/6773 K.2023/5482

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Cumhuriyet Başsavcılığının 2012/741 Esas sayılı iddianamesiyle sanık hakkında cinsel taciz suçundan dava açılmıştır.

2. ... Asliye Ceza Mahkemesinin 28.05.2014 tarihli ve 2012/456 Esas, 2014/146 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı suçundan yargılama yapılması gerektiğinden bahisle görevsizlik kararı verilmiştir. 3. Zonguldak 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 31.03.2015 tarihli ve 2014/204 Esas, 2015/43 Karar sayılı kararı ile sanığın sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi ile 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine, mağdureyle ilgili yerel mahkemece aldırılan raporlar arasında mübayenet bulunduğuna, raporlar arasındaki farklılığın giderilmesi için adli tıp kurumundan rapor aldırılması gerektiğine, mağdurenin beyanlarında çelişkiler bulunduğuna yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

Katılan mağdurenin ...

İlçe merkezindeki ... isimli otelde kat görevlisi olarak çalışmakta olduğu ve aynı işyerinde sanığın kızı ...'nın da çalıştığı ve katılan mağdure ile arkadaş oldukları, katılan mağdurenin olay günü saat 20.00 treniyle ... ilçesinden ikameti olan ... beldesine gittiği, istasyonda indikten sonra burada iş arkadaşı ...'nın babası sanığı gördüğü, sanığın araç ile katılan mağdurenin yanına giderek hileyle mağdureye hitaben "Seninle konuşmam gereken şeyler var, senin çalıştığın yerin patronuyla ilgili kızıma anlatamadım, ama sana anlatmam lazım" dediği,

mağdurenin de öncesinde sanığın evinde sıklıkla kalması sebebiyle bir olumsuzluk hissetmeden sanığın aracına bindiği, ardından sanığın mağdureyi aracı ile Filyos beldesine götürdüğü, ... beldesinden Filyos beldesine gidene kadar sanığın araçta otelle ilgili iş konularından bahsettiği, Filyos beldesine vardıklarında ise sanığın marketten bira aldığı ve seyir halindeyken birasını içtiği, biradan mağdureye de içirmeye çalıştığı, sonrasında bir mevkiide otomobili durdurarak "Sana bir şey söyleyeceğim, ama ikimizin arasında kalacak, ...'ya kesinlikle söyleme, senden hoşlanıyorum" dediği,

mağdurenin de korkarak araçtan inmeye çalıştığı, ancak sanığın aracın kapılarını kilitlemesi nedeniyle araçtan dışarı çıkamadığı, sonrasında sanığın "Eğer beni öpmezsen, ben bu arabayı çalıştırmam" dediği, mağdurenin kendisine "Kesinlikle böyle bir şey olamaz, sen benim babam yaşındasın" şeklinde cevap verdiği,

sanığın "Senin yaşın küçük olabilir, ama sen göstermiyorsun, çok güzelsin" şeklinde konuşmaya devam ettiği, mağdurenin sanığa eve gitmek istediğini söylemesi üzerine sanığın "Eğer benimle öpüşmezsen sabaha kadar burada kalırız" diyerek konuşmaya devam etmek suretiyle yaklaşık 1,5 saat aracın içinde mağdureyi hürriyetinden yoksun bıraktığı, saat 23.00 sıralarında sanığın araç ile Filyos beldesinden yola çıktığı fakat ... beldesine girmeden ... ilçesine getirdiği ve yolda kilitli olan kapıları açtığı,

Çaycumadaki Halkbank mevkiindeki trafik lambalarının olduğu yerde aracın durması üzerine mağdurenin bir anda araçtan inerek oradan uzaklaştığı şeklinde olay kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE

Oluşa uygun kabule göre sanığın eylemleri sırasında mağdureye fiziksel teması içeren davranışı söz konusu olmadığından sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 105 inci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen cinsel taciz suçunu oluşturduğu gözetilerek hüküm kurulması gerekirken suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyet kararı verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Zonguldak 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 31.03.2015 tarihli ve 2014/204 Esas, 2015/43 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,