Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/6776 K.2024/2558

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ- OLAY VE OLGULAR

1. Sanık hakkında katılan mağdure Buse'ye yönelik cinsel saldırı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 102 nci maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, üçüncü fıkrasının (a) ve (d) bentleri ile 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) ve (f) bentleri, beşinci fıkrası uyarınca;

katılan ...'a yönelik cinsel saldırı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediği iddiası ile aynı Kanun'un 102 nci maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi ile 109 uncu maddesinin ikinci ve beşinci fıkraları uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Kırklareli 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.02.2015 tarihli ve 2014/479 Esas, 2015/78 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi ile sanık hakkında katılan ...'ye yönelik cinsel saldırı suçundan, aynı Kanun'un 102 nci maddesinin birinci fıkrası,

üçüncü fıkrasının (a) ve (d) bentleri ve 53 üncü maddesi uyarınca 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına; kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan aynı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) ve (f) bentleri, beşinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına; katılan ...'a yönelik cinsel saldırı suçundan aynı Kanun'un 102 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına;

kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan aynı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci ve beşinci fıkraları ile 53 üncü maddesi uyarınca 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca bozma görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan ... Vekilinin Temyiz İsteği

Katılan mağdurenin özel durumu da dikkate alınarak teşdit uygulanması gerekirken alt sınırdan ceza tayininin hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

B. Katılan ... Vekilinin Temyiz İsteği

Mahkemece eksik ceza tayin edildiğine ilişkindir.

C. Sanığın Temyiz İsteği

Katılanların soyut beyanları dışında dosyada yeterli delil olmadığına, olayın gerçekleştiği tarihte askerde olduğuna, atılı suçları işlemesinin imkansız olduğuna, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsurlarının oluşmadığına, suçu silahla işlediğinin kabul edilemeyeceğine, Mahkemece söz konusu görüntülerde sanığın elinde silah görünmediğine, yerinde olmayan yetersiz gerekçelerle takdiri indirim uygulanmamasının hukuka aykırı olduğuna ve sair hususlara ilişkindir.

III. GEREKÇE

Katılanların aşamalardaki beyanları, sanığın olayın gerçekleştiği yerde olmadığına yönelik istikrarlı savunmaları, yaptırılan teşhis işleminin de usulüne uygun olmaması ve tüm dosya kapsamına göre sanığın atılı suçları işlediği hususunda her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı bir delil bulunmadığı gözetilerek atılı suçlardan beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Kırklareli 2.Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.02.2015 tarihli ve 2014/479 Esas, 2015/78 Karar sayılı kararına yönelik katılanlar ... ve ... vekilleri ve sanığın temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,