Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/6780 K.2023/3469

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Saruhanlı Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.04.2015 tarihli ve 2014/603 Esas, 2015/304 Karar sayılı kararı ile sanığın cinsel saldırı suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanın Temyiz İsteği Sanığın kendisine olan saldırısını oğlu ...’in gördüğünü, olay sırasında bağırdığını, olaydan sonra diğer oğlu ...’in sanığı dövdüğünü, sanığın cinsel saldırı suçunu işlediğinin sabit olduğunu ve sanığın cezalandırılması gerekirken beraat etmesinin usul ve kanuna aykırı olduğuna yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

Katılan 12.11.2014 tarihli şikayetinde yaklaşık on – on beş gün önce ikametinin avlusunda ekmek yaptığı sırada eşinin yeğeni olan sanık ...'in "Ben amcamı sevmiyorum. Seni seviyorum.

Manisa'da beraber yaşayalım" diyerek, göğüslerini sıkıp öpmeye çalıştığını, bir süre bu şekilde boğuştuklarını, daha sonrasında sanığın olay yerinden kaçtığını iddia etmişse de; sanığın aşamalardaki beyanlarında üzerine atılı suçlamayı kabul etmediği, şikayet tarihinden on – on beş gün önce gerçekleştiği iddia edilen tarihlerde çalışmakta olduğunu beyan ettiği, iddiaya konu olayın vehametine rağmen olayın gerçekleştiği tarihten çok sonra şikayette bulunan ve bu nedenle adli raporu alınamayan katılanın soyut nitelikteki beyanlarının somut bir delille desteklenmediği,

katılanın eşi ile tarafsız kamu tanığı olarak kabul edilmeyen katılanın üvey oğlunun beyanlarının tek başına mahkumiyete yeter somut, kesin, maddi delil olarak değerlendirilemediği ve dosya kapsamında bulunan deliller ışığında sanığın üzerine atılı suçu işlediği sabit olmadığından beraatine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Olayın intikal şekli ve süresi, sanığın aşamalardaki savunması ve tüm dosya kapsamına göre mahkemece kabul ve takdir kılınmış beraat hükmünün usul ve kanuna uygun olduğu anlaşılmakla hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamış ve katılanın temyiz sebepleri yerinde görülmediğinden reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Saruhanlı Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.04.2015 tarihli ve 2014/603 Esas, 2015/304 Karar sayılı kararında katılan tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılanın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

24.05.2023 tarihinde karar verildi.

Hükme iştirak eden üye ...'un karar yazımından önce 28.07.2023 tarihinde vefat etmesi nedeniyle imza eksikliğinin giderilemediğine dair 5271 sayılı CMK'nın 232/5. maddesine istinaden düşülen iş bu şerhin altı imzalanmıştır.