Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/6811 K.2024/6982

O yer Cumhuriyet savcısının, mağdure ...'ya karşı çocuğun cinsel istismarı suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik aleyhe temyiz isteğinde bulunduğu anlaşılmıştır.

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanık hakkında Kahramanmaraş Cumhuriyet Başsavcılığının 2014/176 numaralı iddianamesi ile mağdure ...'ya karşı çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103/2, 35/2, 109/2, 109/3-f, 109/5. maddeleri.

Kahramanmaraş Cumhuriyet Başsavcılığının 2014/190 numaralı iddianamesi ile mağdureler... ve...a karşı çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından (Mağdure sayısınca) 5237 sayılı Kanun'un 103/1, 109/2, 109/3-f, 109/5. maddeleri uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Kahramanmaraş 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.03.2015 tarihli ve 2014/175 Esas, 2015/98 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın mağdure ...'ya karşı çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 103/1, 103/4, 43/1, 62,

53. maddeleri uyarınca 3 yıl 3 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan aynı Kanun'un 109/2, 109/3-f, 109/5, 43/1, 62, 53. maddeleri uyarınca 5 yıl 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına; mağdureler ... ve...a karşı (Mağdure sayısınca) çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 103/1, 103/4, 62, 53. maddeleri uyarınca 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına;

mağdureler ... ve...a karşı (Mağdure sayısınca) kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 109/2, 109/3-f, 109/5, 62, 53. maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca Kahramanmaraş 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2014/175 Esas numaralı dava dosyası ile birleştirilen aynı Mahkemenin 2014/184 Esas numaralı dosyasındaki iddianamenin verilen birleştirme kararından sonra sanığa okunarak hakları hatırlatılıp bu iddianameye karşı savunmaları alınmadan savunma hakkının kısıtlanması ve mağdureler ...'nin on beş yaşından küçük olmalarına rağmen velililerinin duruşmaya davet edilerek usulüne uygun olarak hakları hatırlatılıp sanıktan şikayetçi olup olmadıkları ile davaya katılmak isteyip istemedikleri hususunda beyanlarının alınmaması nedeniyle hükümlerin bozulması görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İsteği

Sanık hakkında mağdure ...’ya karşı çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Kanun’un 103/1, 103/4, 43/1, 62. maddelerine göre neticeten 4 yıl 8 ay 7 gün hapis cezasına hükmedilmesi gerekirken hesap hatası sonucu neticeten 3 yıl 3 ay 22 gün hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle eksik ceza tayininin hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

B. Sanık ile Müdafiinin Temyiz İsteği

Kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. Mağdure ...'ya Karşı Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma; Mağdureler ...e Karşı ise Çocuğun Cinsel İstismarı ve Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden

1. Mağdure ...'ya karşı 5237 sayılı Kanun'un 109/2, 109/3-f maddeleri uyarınca belirlenen 4 yıl hapis cezası üzerinden aynı Kanun'un 109/5. maddesi gereğince 1/2 oranında artırım yapılırken hesap hatası sonucu 6 yıl yerine 5 yıl hapis cezasına ve aynı Kanun'un 43. maddesine göre 1/4 oranında artırım, nihayetinde de 62. maddeye göre 1/6 oranında indirim yapıldığında 6 yıl 3 ay yerine 5 yıl 2 ay 15 gün hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle sonuç cezanın eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2. Mağdureler ...e karşı (Mağdure sayısınca) 5237 sayılı Kanun'un 109/2, 109/3-f maddeleri uyarınca belirlenen 4 yıl hapis cezası üzerinden aynı Kanun'un 109/5. maddesi gereğince 1/2 oranında artırım yapılırken hesap hatası sonucu 6 yıl yerine 5 yıl hapis cezasına ve aynı Kanun'un 62. maddesine göre 1/6 oranında indirim yapıldığında 5 yıl yerine 4 yıl 2 ay hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle sonuç cezaların eksik tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasıflarının doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, hükümlerde eleştiriler dışında hukuka aykırılık görülmemiştir.

4. Kahramanmaraş 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2014/175 Esas numaralı dosyasında görülen 18.08.2014 tarihli duruşmada yapılan suç duyurusu üzerine Kahramanmaraş Cumhuriyet Başsavcılığınca 2014/190 numaralı iddianame ile aynı Mahkemeye açılan kamu davasının 2014/184 Esas numarasını aldığı ve 2014/175 Esas numaralı dosya ile birleştirme kararı verilmeden önce görülen 22.10.2014 tarihli duruşmada iddianamenin sanığa okunduğu, 5271 sayılı Kanun'un 147. maddesine göre haklarının hatırlatıldığı, duruşma savcısının birleştirme talebine karşı kendisine söz hakkı tanındığı,

birleştirme kararından sonra 2014/175 Esas numaralı dosyanın 10.12.2014 tarihli duruşmasında sanığın da hazır bulunduğu bir ortamda iddianame ve birleştirme kararının okunduğu, yine mağdurelerin beyanlarına karşı diyeceklerinin sorulduğu, ayrıca duruşmalarda dinlendikleri sırada on beş yaşından küçük olan mağdureler ...'nin kanuni temsilcilerinin 5271 sayılı Kanun'un 234. maddesinde belirtilen hakları hatırlatılarak sanıktan şikayetçi olup olmadıkları ile davaya katılmak isteyip istemedikleri hususunda beyanlarının alındığı anlaşılmakla, Tebliğname'de bu yönde bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

B. Mağdure ...'ya Karşı Çocuğun Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden 1. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

2.Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 21.05.2013 tarih ve 2012/13-1543 Esas, 2013/257 Karar sayılı ilamında, "5237 sayılı Kanun'un 43/1. maddesinde yer alan 'Bir suç işleme kararının icrası kapsamında değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi durumunda, bir cezaya hükmedilir' şeklindeki düzenleme nazara alındığında, zincirleme suç hükümlerinin uygulanabilmesi için aynı suçun değişik zamanlarda birden fazla işlenmesi, işlenen suçların mağdurlarının aynı kişi olması, bu suçların aynı suç işleme kararı altında işlenmesi gerekmektedir.

Buna göre zincirleme suçta işlenen suçlar esasen müstakil varlıklarını sürdürmekle beraber sanığın yararına olacak şekilde her bir suçtan ayrı ayrı ceza tayini yerine bu suçların sonuç ceza miktarı itibariyle en ağırından belirlenecek cezada eylemlerin zincirleme şekilde gerçekleşmesi nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 43. maddesinde belirtilen oranlar dahilinde artırım yapılmaktadır..." şeklindeki tespitler nazara alındığında;

sanığın 2013 yılı içerisindeki tarihi belirlenemeyen bir günde sekiz yaşındaki mağdure ... ile diğer mağdureleri oyun oynayacakları hilesi ile boş bir eve cinsel istismar eylemi gerçekleştirmek amacıyla götürdükten sonra mağdurelerin sırasıyla ellerini ve ayaklarını bağladığı esnada mağdure ...'nın sanığa tekme atarak olay yerinden kaçtığı, mağdurenin aşamalardaki beyanlarında da bu tarihte herhangi bir istismar eylemine maruz kalmadığını belirttiği, söz konusu eylemin 5237 sayılı Kanun'un 103/1, 103/4, 35/2. maddesi kapsamında teşebbüs aşamasında kalan çocuğun cinsel istismarı suçunu oluşturduğu,

sanığın bir suç işleme kararının icrası kapsamında, 19.05.2014 tarihinde, mağdure ...'ya karşı kalçaları arasına penisini sürtme şeklindeki ikinci eylemini gerçekleştirdiği, bu eylemin ise 5237 sayılı Kanun'un 103/1. maddesi kapsamında kalan çocuğun cinsel istismarı suçunu oluşturduğu gözetilerek sanık hakkında teselsül eden eylemler içerisinde sonuç ceza miktarı itibarıyla daha ağır olan 5237 sayılı Kanun'un 103/1, 103/4, 35/2. maddeleri uyarınca belirlenecek ceza üzerinden aynı Kanun'un 43/1. maddesi uyarınca zincirleme suç artırımı yapılması gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

3.Uygulamaya göre; 5237 sayılı Kanun'un 103/1, 103/4, 43/1. maddelerine göre belirlenen 5 yıl 7 ay 15 gün hapis cezasından aynı Kanun'un 62. maddesi ile 1/6 oranında indirim yapıldığında hesap hatası yapılarak 4 yıl 8 ay 7 gün yerine 3 yıl 3 ay 22 gün hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle sonuç cezanın eksik tayini, hukuka aykırı görülmüştür.

IV. KARAR

A. Mağdure ...'ya Karşı Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma; Mağdureler ...e Karşı ise Çocuğun Cinsel İstismarı ve Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenlerle Kahramanmaraş 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.03.2015 tarihli ve 2014/175 Esas, 2015/98 Karar sayılı kararında sanık ile müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden eleştiriler dışında herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık ile müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Mağdure ...'ya Karşı Çocuğun Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenlerle Kahramanmaraş 2. Ağır Ceza Mahkemesinin kararına yönelik o yer Cumhuriyet savcısı ve sanık ile müdafiinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,