Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/6923 K.2024/6578

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ- OLAY VE OLGULAR

Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan cezalandırılması talebiyle açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, İstanbul 14. Ağır Ceza Mahkemesinin 14.04.2015 tarihli ve 2014/201 Esas, 2015/127 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi ile sanığın farklı zamanlarda olacak şekilde katılan mağdure ...'un atletini düzeltme bahanesi ile elini kıyafetinden içeri sokarak adı geçenin popo ve kalça kısımlarına dokunduğu,

yine katılan mağdure ...'a cinsel organını dokundurduğunun kabulü ile katılan mağdure ...'a yönelik çocuğun cinsel istismarı suçundan lehe olduğu kabul edilen 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103/1, 43/1, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına;

katılan mağdure ...'a yönelik çocuğun cinsel istismarı suçundan lehe olduğu kabul edilen 6545 sayılı Kanun ile değişiklik öncesi yürürlükteki haliyle 5237 sayılı Kanun'un 103/1, 62, 51 ve 53. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına dair kararın ertelenmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği Sanığın katılan hakkında şikayette bulunmasından sonra cinsel istismar iddiasının gündeme getirilmesinin husumet iddiasını doğruladığına, katılan mağdurelerin aşamalarda çelişkili anlatımlarda bulunduklarına, katılan mağdure ...’un beyanları itibariyle sanığın cinsel saikle hareket etmediğinin açık olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. Katılan Mağdure ...'a Yönelik Çocuğun Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırılarak vicdanî kanıya ulaşıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptanarak eylemine uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, buna ilişkin gerekçenin hukuka uygun olduğu anlaşılmış, bu kapsamda kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Katılan Mağdure ...'a Yönelik Çocuğun Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak;

1) 5271 sayılı Kanun'un 225/1. maddesinde yer alan ''Hüküm, ancak iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin fiil ve faili hakkında verilir'' şeklindeki düzenleme nazara alınarak yapılan değerlendirmede hükmün konusunun iddianamede gösterilen eylemden ibaret olması, açıklanan ve suç oluşturduğu ileri sürülen fiilin dışına çıkılması,

davaya konu edilmeyen bir eylemden dolayı yargılama yapılması ve açılmayan davadan hüküm kurulmasının kanuna aykırı olduğu gözetildiğinde, yargılamaya dayanak olan iddianamede sanığın katılan mağdure ...'a yönelik aynı gün içinde birbirini takiben ikametin mutfak ve salon kısımlarında kucağa alıp kıyafet içinden popo ve ön cinsel bölgelerine dokunma şeklindeki fiziksel temas içeren eylemi dışında ilerleyen günlerde fiziksel temas olmaksızın katılan mağdurenin iç çamaşırının rengini sorup kendi iç çamaşırını göstermeye çalışmaktan ibaret eylemine dair iddianame anlatımı ve sevk maddeleri gözetilerek yapılan değerlendirmede çocuğun cinsel

istismarı suçunu oluşturan eylemin zincirleme şekilde işlendiğine dair usulüne uygun açılmış bir dava bulunmadığı nazara alınmadan, mevcut iddianameye istinaden ek savunma hakkı verilerek sanık hakkında zincirleme şekilde çocuğun cinsel istismarı suçundan hüküm kurulması suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 225. maddesine muhalefet edilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

2. Kabul ve uygulamaya göre de; İlk Derece Mahkemesi gerekçeli kararının hüküm kısmında temel ceza tayin edilirken lehe olduğu kabul edilen 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 103/1,1. cümle yerine "5237 sayılı Kanun'un 103/1-a" olarak gösterilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

3. Bozma gerekçesine göre Tebliğname'de onama isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

IV. KARAR

A. Katılan Mağdure ...'a Yönelik Çocuğun Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenlerle; İstanbul 14. Ağır Ceza Mahkemesinin kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Katılan Mağdure ...'a Yönelik Çocuğun Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenlerle; İstanbul 14. Ağır Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,