Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/6826 K.2024/3301

Mağdure vekilinin temyiz isteği yönünden; suç tarihinde on beş yaşından küçük mağdurenin velayet hakkına sahip annesi ...'nin kovuşturma evresinde alınan ifadesinde şikayetçi olmadığını beyan etmesi karşısında, yaş küçüklüğü nedeniyle tayin edilen vekilin davaya katılma ve hükümleri temyiz etme hakkı bulunmadığı belirlenmiştir.

Diğer temyiz istemleri yönünden; sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ-OLAY VE OLGULAR

Ankara 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.05.2015 tarihli ve 2014/438 Esas, 2015/123 Karar sayılı kararı ile olay tarihinde mağdurenin annesinden izin aldığını söyleyerek buluşmak istemesi üzerine sanık ..., Parkında buluştukları, burada oturup sohbet ettikleri, daha sonra mağdurenin babasının vefat etmesi nedeniyle duygulanıp ağladığı,

sanık ...'nın da onu boynundan herhangi bir zorlama olmaksızın bir kez öptüğü, daha sonra saatin geç olması nedeniyle mağdureyi eve bırakmayı teklif ettiği, ancak mağdurenin üvey babası ve ağabeyi ile olan tartışmaları nedeniyle eve gitmeyeceğini, parkta kalacağını söylemesi üzerine mağdureyi eve gitmek için ikna etmeye çalıştığı, bu sırada saatin 03.00-04.00'e geldiği, havanın soğuması nedeniyle sanık ...'nın eve gidip evden hırka almak istediği, ancak annesi olan sanık ...'in .... eve gelince uyandığı ve sanık ... tarafından olayın anlatıldığında "Eve gelin sabah gidersiniz" dediği,

bunun üzerine sanık ... ile mağdurenin ... ve çocuklarının birlikte kaldığı eve geldiği, mağdure sanık ... ile aynı odada yatıp sanık ...'nın ayrı bir odada kaldığı, sanık ...'nın evde mağdureye karşı herhangi bir cinsel içerikli eylemde bulunmadığı, şeklinde kabul edilen olayda; sanık ...'nın sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan, 6545 sayılı Kanun değişikliği sonrası 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına;

sanık ...'in üzerine atılı, diğer sanık ...'nın sübut bulan eylemine iştirak ettiğinin sabit olmaması karşısında 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi gereğince beraatine, sanıklar ... ve Abdullah Mustafa'nın üzerlerine atılı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan şikayet yokluğundan dolayı 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince bu yönde açılan kamu davasının düşmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A.Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İsteği Verilen kararın usul ve kanuna aykırı olması sebebiyle bozulması gerektiğine ilişkindir.

B.Sanık ... Müdafiinin Temyiz İsteği Sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarının takibinin şikayete bağlı olduğuna, şikayetçilerin şikayetten vazgeçtiklerine, bu nedenle kamu davalarının 5271 sayılı Kanun'un 223/8 maddesi uyarınca düşürülmesi gerektiğine, mağdurenin yaşı konusunda sanığı yanılttığına, 5237 sayılı Kanun'un 30. maddesinde belirtilen hata halinin sözkonusu olduğuna, Mahkemece sanık lehine olan hükümlerin uygulanmadığına ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden

Suç tarihinde on beş yaşından küçük mağdurenin velayet hakkına sahip annesi ...'nin kovuşturma evresinde alınan ifadesinde şikayetçi olmadığını beyan etmesi karşısında, yaş küçüklüğü nedeniyle tayin edilen vekilin davaya katılma ve hükmü temyiz etme hakkı bulunmaması karşısında, vaki temyiz isteğinin 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin birinci fıkrası gözetilerek 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi gereğince reddine karar verilmesi gerektiği belirlenmiştir.

B. Diğer Temyiz İstekleri Yönünden

Mahkemece yapılan duruşmada hazır bulunan sanığa 5271 sayılı Kanun'un 147 ve 191 inci maddelerine uygun şekilde kanuni hakları hatırlatıldıktan sonra iddianame yerine geçen asliye ceza mahkemesinin görevsizlik kararı ile ekleri okunarak atılı suçla ilgili sorgusunun yapılması gerektiği gözetilmeden okunan iddianameye göre gerçekleştirilen sorgu sonrası yazılı şekilde mahkumiyet hükümleri kurulması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

A. Mağdure vekilinin Temyiz İsteği Yönünden

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.05.2015 tarihli ve 2014/438 Esas, 2015/123 Karar sayılı kararına yönelik mağdure vekilinin temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Diğer Temyiz İstekleri Yönünden