Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/6835 K.2023/6870

Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Iğdır 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.05.2015 tarihli ve 2015/7 Esas, 2015/155 Karar sayılı kararı ile, suça sürüklenen çocuğun çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (c) bendi ve dördüncü fıkrası ile 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. 2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 26.10.2018 tarihli ve 14-2015/256668 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyiz İsteği A. Mağdur beyanlarının çelişkili olduğuna, mağdur ve annesi suça sürüklenen çocuğu evde istemediği için taraflar arasında husumet olduğuna, bu nedenle kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

B. Suça Sürüklenen Çocuğun Temyiz İsteği

Usul ve esasa aykırı kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkeme, "......'nin yemeğini yedikten sonra uyumak için mağdur ...'nın bulunduğu odaya gittiği, burada kendi iç çamaşırını çıkardığı daha sonra mağdurenin üzerinde bulunan pijamasını ve iç çamaşırını indirerek mağdurenin üzerine uzandığı, mağdurenin sanığın eylemlerinin farkına vararak uyandığı ve bağırmaya çalıştığı, mağdurenin kendisine karşı koyması ve bağırmaya çalışması üzerine suça sürüklenen çocuğun mağdureye hitaben "Seni boğacağım, yatağına koyacağım, sorsalar oruç tutuyordu ondan ölmüş diyeceğim, seni öldüreceğim, sen yarın güneşi göremeyeceksin" şeklinde tehdit içerikli sözler söylediği,

mağdurun suça sürüklenen çocuk ...'yi üzerinden uzaklaştırarak çığlık attığı, çığlık atması üzerine mağdurenin annesi olan müşteki ... ...'nın ve suça sürüklenen çocuk ve mağdurenin babası olan tanık ...'in mağdurun odasına gittikleri böylelikle yapılan yargılama, toplanan deliller, suça sürüklenen çocuk savunması katılan ve mağdur beyanları, tanık beyanı ile tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde suça sürüklenen çocuk ...'nın üzerine atılı kız kardeşi mağdure ... ...'ya yönelik "Çocuğun cinsel istismarı " suçunu işlediği vicdani kanaatine varılmış ve suça sürüklenen çocuğun cezalandırılması yoluna gidilmiştir.

Her ne kadar suça sürüklenen çocuk ... savunmasında atılı suçlamayı kabul etmemiş ve üvey annesi ...'ın kendisinin evde kalmasını istemediği için kendisine iftira attığını olay esnasında üşümemesi için kız kardeşinin üzerini örttüğünü, tanık ...'nın da olay esnasında ...'nın pijamasının giyinik olduğunu beyan etmiş ise de; olay tarihinin yaz aylarına denk geldiği dikkate alındığında suça sürüklenen çocuk ...'nin kız kardeşinin üzerini örttüğü yönündeki beyanının hayatın olağan akışına aykırı olduğu,

tanık ...'in alınan beyanında eşi ...'ın ...'yi evde istemediğine ilişkin kendisine herhangi birşey söylemediğini ve kendi çocuğu gibi ... ile ilgilendiğini beyan ettiği, ayrıca herhangi bir cinsel istismar eylemi bulunmamasına rağmen olay günü gece vakti suça sürüklenen çocuk ... ve tanık ...'in evden çıkıp gitmelerinin ve uzun süre aynı eve gelememelerinin hayatın olağan akışına aykırı olacağı dikkate alındığında suça sürüklenen çocuk ... ve tanık ...'in beyanlarına itibar edilmemiştir.

Suça sürüklenen çocuk ...'nin eylemini gerçekleştirdiği esnada henüz 15 yaşını tamamlamamış olan kız kardeşi olan mağdur ...'ya yönelik "Seni boğacağım, yatağına koyacağım, sorsalar oruç tutuyordu ondan ölmüş diyeceğim, seni öldüreceğim, sen yarın güneşi göremeyeceksin" şeklinde tehdit içerikli sözler söylemesi nedeniyle suça sürüklenen çocuğa verilen ceza TCK'nın 103/4 maddesi uyarınca arttırılmış, suça sürüklenen çocuğa verilen ceza da yaşı gözetilerek TCK'nın 31/3 maddesi uyarınca indirim yapılmış..." şeklindeki gerekçesiyle sanığın mahkumiyetine karar vermiştir.

IV. GEREKÇE

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmanın toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

2. Ancak; mağdurenin beyanlarında; suça sürüklenen çocuğu üzerinden attıktan sonra bağırması üzerine kendisine tehdit içeren sözleri söylediği, yine mağdurenin annesinin soruşturma aşamasındaki ifadesinde suça sürüklenen çocuğun olaydan sonra kendisine ve mağdureye hitaben "ben sizi öldürmeye geldim, hepinizi öldüreceğim" dediğinin beyan edilmesi nedeniyle suça sürüklenen çocuğun tehdit içeren sözleri cinsel eylem sona erdikten sonraki bir zamanda söylediğinin anlaşılması karşısında 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının uygulama koşulları oluşmamasına rağmen suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının tatbiki suretiyle fazla ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur.

3. Bozma sebebine uygun olarak Tebliğnamede onama isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Iğdır 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.05.2015 tarihli ve 2015/7 Esas, 2015/155 Karar sayılı kararında suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından öne sürülen temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,