Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/6916 K.2023/5803

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Batman 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 18.03.2015 tarihli ve 2014/137 Esas, 2015/77 Karar sayılı kararı ile; sanığın atılı çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu işlediğinin sabit olmadığı gerekçesiyle 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

2. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 18.10.2018 tarihli ve 14-2015/199049 sayılı, bozma görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İsteği

Sanığın, kanuni temsilci İzzettin ile geldiği eve adı geçenin kısa bir süre ayrılması üzerine herhangi bir sebep olmadan ikametten ayrılıp davete karşın ikamete girmeyi kabul etmemesinin hayatın olağan akışına ters düştüğü, bu durumun kararın gerekçe kısmında sanığın şefkat ile dokunduğu veya iddianın sübuta ermediği gerekçesini çürüttüğü, sanığın panikle dışarıya çıkmasına neden olan bir olayın yaşandığının tüm aşamalarda gerek sanık savunması, gerekse de mağdure, kanuni temsilciler ve tanık beyanlarıyla sabit olduğu, mağdurenin namusu hakkında iftira atmasını gerektirir bir hal bulunmamasına karşın kurulan hükmün usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

2012 yılı Ağustos ayının ilk günlerinde saat 17:00 sıralarında sanığın, arkadaşı olan kanuni temsilci İzzetin'in ikametine geldiği ve babasının arkadaşı olduğunu bildiği mağdurenin adı geçeni ikamete kabul ettiği, anılan mahalde mağdurenin yaşı küçük kardeşleri ile bulunduğunu anlayan sanığın bir süre sonra mağdurenin kardeşlerinin balkonda bulundukları sırada oturma odasında otururken mağdureyi yanına oturtmaya çalıştığı,

mağdurenin istememesi üzerine adı geçeni kucaklayarak salon kısmına götürüp ayakta bulundukları sırada mağdureyi duvara yaslayarak her iki kolunu tutup bir yandan da alt kıyafetlerini aşağı indirdiği ve devamında cinsel organını mağdurenin vajinasına sokmaya çalıştığı, mağdurenin bağırarak karşı koymaya çalışması üzerine sanığın bu kez adı geçenin ağzını eliyle kapatarak sesinin duyulmasını engellediği,

bu esnada mağdurenin, sanığa tekme atarak kendisinden uzaklaştırması ile yanından ayrılarak balkonda bulunan kardeşlerinin yanına gittiği, sanığın adı geçenin peşinden giderek yanına çağırmasına karşın mağdurenin kabul etmemesi üzerine bir süre ısrar eden sanığın devamında ikametten ayrıldığı, devam eden günlerde mağdurenin durumu annesi kanuni temsilci Bircan'a anlatması ile kolluk kuvvetlerine intikalin gerçekleştiği iddiasıyla görülmekte olan yargılama neticesinde mağdurenin soruşturma aşamasındaki beyanına itibar etmeyi gerektirir somut delil bulunmaması,

kovuşturma aşamasında mağdurenin ifadesini değiştirerek iddia konusu olayın yaşanmadığını beyan etmesi, aynı yöndeki kanuni temsilci beyanları, adli raporlar, sanığın aşamalardaki inkara dayalı savunması ve tüm dosya kapsamı itibariyle sanığın atılı suçu işlediğinin sabit olmadığı gerekçesiyle beraatine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırılarak vicdanî kanıya ulaşıldığı, buna ilişkin gerekçelerin hukuka uygun olduğu anlaşılmış olup, bu kapsamda hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Yargılama aşamasında temin edilen içerisinde Çocuk Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Uzmanının bulunduğu Dicle Üniversitesinin 12.02.2015 tarihli heyet raporunda yer verilen mağdurenin beyanlarına itibar edilebileceğine dair mütalaa ile Kadın Hastalıkları ve Doğum Uzmanınca düzenlenen 14.11.2013 tarihli raporda yer alan "hymenin duhule müsait olarak izlendiği" şeklindeki tespit karşısında rapor içeriklerinin yeterli görülmesi sebebiyle aksi yöndeki görüşle bozma isteyen Tebliğname görüşüne iştirak olunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Batman 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 18.03.2015 tarihli ve 2014/137 Esas, 2015/77 Karar sayılı kararında herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden o yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteğinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,