Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/6946 K.2023/7981

Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Kırklareli 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.06.2015 tarihli ve 2014/62 Esas, 2015/250 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk ...'in çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası ile 62 nci maddesi uyarınca 4 yıl 5 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyiz İstemi Suçun vasfında hataya düşüldüğüne ve şikayetin bulunmadığına, kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemece; ''26/07/2013 tarihinde mağdur ... ile SSÇ ...'in organ sokmak suretiyle cinsel ilişkiye girdiklerinin mağdurun ve SSÇ'nin beyanı ile sabit olduğu, bu cinsel ilişki neticesinde mağdur ...'in hamile kaldığına dair doktor raporu ile de bu hususun teyit edildiği, bu cinsel ilişkinin rıza dışında olduğuna dair bir delil bulunmadığı, SSÇ'nin 09/07/2014 tarihinde Cumhuriyet Savcısı önünde alınan beyanlarında mağdura yaşımız çok küçük dediğini beyan ettiği, bu hususun SSÇ tarafından mağdurun yaşının küçük olduğunun bilindiğini gösterdiği,

SSÇ'nin mahkememizdeki savunmasında 3-4 yıldır mağduru tanıdığını, mağdura yaşımız küçük bir iki yıl sonra evlenelim dediğini, mağdur ile arasında birkez ilişki yaşandığını, o ilişkiden mağdurun hamile kaldığını, mağdurun 2013 yılında kendisine 15 yaşında olduğunu söylediğini, ...'in nüfusa geç kaydettirildiğini, yaşının nüfus kaydındakinden daha büyük olduğunu savunduğu, mağdur ...'in mahkememizde alınan 17/03/2015 tarihli beyanında okula gittiğinde diğer öğrenciler ile yaşıt olduğunu bildirdiği, mahkememizce mağdurun suç tarihinde kaç yaşında olduğunun belirlenmesi için Adli Tıp Kurumu Başkanlığından rapor alındığı,

21 Kasım 2014 tarihli raporda mağdurun 26/07/2013 tarihinde 15 yaşını bitirmiş 16 yaş içerisinde olduğunun bildirildiği, mağdurun doğum tutanağının beyana göre düzenlenmiş olduğu, Adli Tıp Kurumunun düzenlediği raporda da belirtildiği üzere kemik yaşı değerlendirmesinin genetik, hormonal, coğrafik yaşam alanı, beslenme gibi etkenlerle değişiklik gösterebileceği, bu sebeple Adli Tıp Kurumunun mağdurun suç tarihinde 15 yaşından büyük olduğuna dair tesptinin kesin bir niteliğinin bulunmadığı,

mağdurun annesi olan ... ...'ın 17/03/2015 tarihinde mahkememizde alınan beyanında ...'in 25/10/1999 tarihinde doğduğunu, 17 Ağustos 1999 depreminden sonra doğduğu için doğum tarihini kesin olarak bildiğini, tescil işlemini günü gününe yaptırdıklarını, mağdur ...'in Kırklareli Devlet Hastanesinde doğduğunu beyan ettiği, mağdur ...'in babası olan ...'ın da mağdurun 1999 doğumlu olduğundan ... olduğunu beyan ettiği,

her ne kadar Kırklareli Devlet Hastanesinden mağdurun annesi ...'nın yaptığı doğuma dair evrak bulunamamış ise de mağdur ...'in annesinin mağdurun doğum tarihine ilişkin net beyanları gözetildiğinde doğum raporu bulunmasa bile mağdur ...'in yaşının nüfus kaydındakinden farklı olduğunun kabul edilemeyeceği, mağdur ...'i doğuran annenin beyanları yerine yaklaşık hesaplamalar içeren Adli Tıp Kurumu raporuna itibar edilemeyeceği, kaldı ki mağdurun annesi ...'nın sanıktan şikayetçi de olmadığı ve SSÇ aleyhine olan beyanlarının objektifliğinden şüphe etmek için bir sebep bulunmadığı,

mağdurun fiziksel görüntüsünün nüfus kaydı ile uyumlu olduğunun mahkememizce de gözlemlenerek duruşma zaptına yazıldığı, mağdurun suç tarihinde 15 yaşından küçük olduğunun sabit olduğu, SSÇ'nin mağdurun yaşını 15 'den büyük olarak bildiği şeklindeki savunmaya ise mağdur ...'in fiziksel görüntüsünün nüfus kaydındaki yaşı ile uyumlu oluşu ve SSÇ'nin hazırlık aşamasındaki beyanları ile mağdurun 15 yaşından küçük olduğunu bildiğini ortaya koyması sebebiyle itibar edilemeyeceği anlaşıldığından,

SSÇ'nin en başta sosyal inceleme raporu alınmayıp karar aşamasına gelindiğinde 18 yaşını bitirmiş olan SSÇ için sosyal inceleme raporu alınmasında artık fayda kalmadığı gözetilerek sosyal inceleme raporu alınmaksızın SSÇ'nin eylemini düzenleyen TCK.nun 103/2 maddesinin 6545 sayılı yasa ile değişik halinin alt sınırının 16 yıl hapis cezası oluşu, SSÇ'nin yaşı sebebiyle ceza indirildiğinde 10 yıl 8 ay hapis cezası alacağı, takdiri indirim yapıldığında 8 yıl 10 ay 20 gün hapis cezası alacağı,

bu sebeple 6545 sayılı yasa öncesi halin SSÇ'nin daha lehine olduğu belirlenerek SSÇ'nin eylemine uyan TCK.nun 103/2 maddesi uyarınca teşdit sebebi görülmediğinden alt sınırdan cezalandırılması, SSÇ'nin yaşı sebebiyle cezanın indirilmesi, SSÇ lehine takdiri indirim yapılması yönünde...'' şeklindeki gerekçeyle hüküm kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

Olayın intikal şekli ile zamanı, mağdure hakkında tanzim edilen adli tıp raporunda suç tarihi olan 26.07.2013 tarihinde on beş yaşını doldurmuş olduğu hususu nazara alındığında, mağdurenin suç tarihinde on beş - on sekiz yaş aralığında olduğu ve suça sürüklenen çocuğun eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 104 üncü maddesinde yer alan şikayete tabi reşit olmayanla cinsel ilişki suçunu oluşturduğu ve mağdurenin aşamalarda suça sürüklenen çocuktan şikayetçi olmadığını belirttiği anlaşılmakla suça sürüklenen çocuk hakkında şikayet yokluğundan düşme kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Kırklareli 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.06.2015 tarihli ve 2014/62 Esas, 2015/250 Karar sayılı kararına yönelik suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,