Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/6985 K.2023/8505

Suça sürüklenen çocuk (SSÇ) hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kahramanmaraş 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.05.2015 tarihli ve 2015/28 Esas, 2015/209 Karar sayılı kararı ile SSÇ hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 5271 sayılı Kanunu'nun 223 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, 5237 sayılı Türk Ceza Kanun'un (5237 sayılı Kanun) 31 inci maddesinin ikinci fıkrasının ikinci cümlesi, aynı Kanun'un 56 ıncı maddesinin atfı gereğince 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanun’un 5 inci maddesinin (a) ile (b) bentleri uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına, danışmanlık ve eğitim tedbirine karar verilmiştir.

2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 06.11.2018 tarihli ve 14-2015/260380 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan mağdur vekilinin temyiz dilekçesinin, herhangi bir temyiz sebebine dayanmadığı görülmüştür.

III. OLAY VE OLGULAR

SSÇ ile katılan mağdurun 2012 ve 2013 yılları içerisinde Kahramanmaraş Sosyal Hizmetler Çocuk Esirgeme Kurumu Erkek Yetiştirme Yurdunda birlikte kaldıkları, belirlenemeyen bir tarihte SSÇ’nin katılan mağduru yurdun banyosuna çağırdığı ve pantolonunu indirmesini istediği, katılan mağdurun kabul etmemesi üzerine kendisine vurarak pantolonunu indirttiği ve kendisine zorla anal yoldan organ sokmak sureti ile cinsel ilişkiye girdiği ve bu olaydan kimseye bahsetmemesi hususunda katılan mağduru ailesini öldürmekle tehdit ettiği, SSÇ’nin bu olaydan sonrada muhtelif zamanlarda katılan mağduru yurdun banyosuna götürerek cebir ve tehdit yolu ile oral ve anal yoldan mağdur ile ilişkiye girdiği şeklinde olayın gerçekleştiği kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE

Oluşa uygun kabule göre olay tarihinde on iki - on beş yaş grubunda bulunan SSÇ'nin, işlediği fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadığı veya davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişip gelişmediğine yönelik dosya içerisinde yer alan Kahramanmaraş Adli Tıp Şube Müdürlüğü'nün adli tıp uzmanı tarafından düzenlenen 14.01.2015 tarihli ve 2015/55 sayı numaralı rapor, Necip Fazıl Şehir Hastanesi çocuk ergen psikiyatristi tarafından hazırlan bila tarihli adli vaka raporu, Adana ili Dr. Ekrem ...

Ruh ve Sağlığı ve Hastalıkları 09.04.2015 tarihli heyet raporu aralarında uyum bulunmadığı, ayrıca SSÇ'nin UYAP sorgulamasında 23.05.2012 suç tarihli çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçuna ilişkin eyleminden dolayı Kahramanmaraş 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 10.07.2013 tarihli ve 2012/222 Esas, 2013/143 Karar sayılı ilamı ile mahkumiyet kararı verildiği,

bu karara yönelik temyiz incelemesi neticesinde mahkumiyet hükmünün onandığı anlaşılmakla SSÇ'nin anılan dosyası da getirttirilerek dava dosyasının, İstanbul Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kuruluna gönderilip SSÇ hakkında 5237 sayılı Kanun'un 31 inci maddesi uyarınca rapor alındıktan sonra SSÇ'nin hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması hukuka aykırı bulunmuş olup, bu sebeple Tebliğnamedeki onama isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Kahramanmaraş 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.05.2015 tarihli ve 2015/28 Esas, 2015/209 Karar sayılı kararına yönelik katılan mağdur vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,