Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/7033 K.2024/4111

Mağdurenin duruşmada alınan beyanlarında sanıklar İlker Kemal, Melih, Nuri ve Yetkin hakkında şikayetçi olmadığını, 06.05.2019 tarihli dilekçesi ile de sanıklar İbrahim ile Cevat hakkındaki şikayetçinden vazgeçtiğini beyan ettiği anlaşılmakla mağdureye tayin edilen vekilin temyiz isteğinin reddine karar verilmesi gerektiği görülmüştür.

Sanıklar İlker Kemal ile Yetki müdafiinin yüzüne karşı 08.04.2015 tarihinde tefhim edilen kararla ilgili sanıklar yönünden vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinden bahisle 23.05.2015 tarihli süresinden sonra verdiği temyiz dilekçesi ile temyiz isteğinde bulunduğu anlaşılmıştır.

Sanıklar...ve ...hakkında reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz eden anılan sanıklar müdafilerinin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Hükmün niteliğine göre sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin 1412 sayılı Kanun'un 318. maddesi uyarınca reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ- OLAY VE OLGULAR

1. Sanıklar hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işledikleri iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103/2, 6, 43/1, 109/2, 3-f, 5. maddeleri uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Antalya 3. Ağır Ceza Mahkemesinin kararı ile sanıklar İbrahim ile Cevat hakkında reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan, 6545 sayılı Kanun değişikliği sonrası 5237 sayılı Kanun’un 104/1, 43/1. maddesi uyarınca 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

sanık ... hakkında reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223/8. maddesi uyarınca şikayet yokluğunda düşme, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan ise sanıkların beraatlerine kararı verilmiştir.

2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca kısmi onama kısmi bozma kısmi ret görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A.Sanık ... Müdafiinin Temyiz İstemi Özetle; mağdurenin aşamalarda çelişkili beyanda bulunduğuna, sanıkların suçlamaları kabul etmediğine, doktor raporlarının suçun işlendiğini göstermeyeceğine, sanığın atılı reşit olmayanla cinsel ilişki suçunu işlediğine dair yeterli delil olmadığına beraat kararı verilmesi gerektiğine, şikayetten vazgeçmenin sanığa sirayet edeceğine ve sair hususlara ilişkindir.

B.Sanık ... Müdafiinin Temyiz İstemi Özetle; şikayetten vazgeçmenin sanığa sirayet edeceğine, sanıkların zengin olduğundan mağdurenin para koparmak için iftira attığına, keşif yapılmadığına, aramalarda suça konu delil elde edilemediğine sanık reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan beraat kararı verilmesi gerektiğine ve sair hususlara ilişkindir.

C.Sanık ... Müdafiinin Temyiz İstemi Özetle; sanığın suç tarihlerinde yurt dışında olduğuna beraat kararı verilmesi gerekirken düşme kararı verildiğine ve sair hususlara ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. Sanık ... Hakkında Verilen Hüküm Yönünden

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Sanıklar İbrahim ile Cevat Hakkında Verilen Hükümler Yönünden Sanıkların yargılama konusu reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan eylemi için, 5237 sayılı Kanun’un 104/1. maddesi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66/1-e maddesi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır. 5237 sayılı Kanun’un 67/1-d maddesi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 08.04.2015 tarihli mahkumiyet kararı olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

IV. KARAR

A. Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden

Mağdurenin sanıklardan şikayetçi olmadığını beyan etmesi karşısında mağdure tayin edilen vekilin vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı Kanun'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

B. Sanıklar İlker Kemal ile Yetkin Müdafiinin Temyiz İsteği Yönünden Sanıklar müdafiinin 08.04.2015 tarihinde yüzüne karşı tefhim edilen kararı 21.05.2014 tarihli süresinden sonra sunduğu temyiz dilekçesi ile temyiz ettiği anlaşılmakla sanıklar müdafiinin vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı Kanun'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE,