Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/7161 K.2024/3332

Bursa 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 07.05.2015 ve 2014/232 Esas, 2015/198 Karar sayılı kararının sanık ve müdafii ile o yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan Tebliğname’de, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz talebi yönünden herhangi bir görüş bildirilmediği,

11.01.2011 tarih ve 6099 sayılı Kanunla değişik Tebligat Kanunu'nun 10 uncu maddesinin ikinci fıkrası uyarınca tebligatın muhatabın bilinen en son adresine yapılması, bilinen en son adresinin tebligata elverişli olmaması veya tebligat yapılamaması halinde adres kayıt sistemindeki adresine aynı Kanun'un 21 inci maddesinin ikinci fıkrasına göre tebliğ edilmesi gerektiği, buna karşılık muhatabın beyan adresi ile mernis adresinin aynı olması durumunda ise öncelikle şerhsiz tebligatın 21 inci maddesinin birinci fıkrasına göre tebliğe çıkarılıp,

bila tebliğ iade edilmesi halinde aynı adrese 21 inci maddesinin ikinci fıkrasına istinaden doğrudan şerhli tebliğ yapılması gerektiği nazara alındığında, yokluğunda verilen gerekçeli hükmün sanıktan şikayetçi olup davaya katılan ...'in duruşmada beyan ettiği adresle aynı olan mernis adresine doğrudan aynı Kanun'un 21 inci maddesinin ikinci fıkrasına göre tebliğinin usulsüz olduğu;

ancak inceleme tarihi itibarıyla mağdurun reşit olduğunun anlaşılması karşısında katılan mağdura gerekçeli kararın usulünce tebliğiyle verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenip, hükmün temyizi halinde bununla ilgili ek Tebliğname düzenlenmesinden sonra Dairemize iade edilmek üzere Bursa 3. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,