Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/7170 K.2023/1217

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 27.02.2015 tarihli, 2015/8720 Esas sayılı iddianamesiyle; sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kamu davası açılmıştır.

2. Ankara 12. Ağır Ceza Mahkemesinin 27.05.2015 tarihli ve 2015/78 Esas, 2015/175 Karar sayılı kararı ile sanığın reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 104, 43 ve 62 nci maddelerinin birinci maddelerinin fıkraları ile 53 üncü maddesi uyarınca neticeten 1 yıl 8 ay 25 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan ise 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 20.12.2018 tarihli ve 14-2015/250395 sayılı, bozma görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II.TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan mağdure vekilinin temyiz istemleri; olayda kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun da unsurları itibarıyla oluşması nedeniyle sanığın bu suçtan da mahkumiyetine hükmedilmesi gerektiğine, sanığa diğer atılı suçtan dolayı verilen ceza miktarının suçun ağırlığı ile örtüşmeyecek düzeyde az olduğuna, alt sınırdan uzaklaşılmak suretiyle takdiri indirim maddesi de uygulanmaksızın hüküm kurulması gerektiğine ilişkindir.

2. Sanık müdafiinin reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan kurulan hükme karşı temyiz istemi; dosyada mağdurenin beyanı dışında delil bulunmadığına, verilen kararın bozulmasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yapılan yargılama sonucunda mahkemece dava konusu olayların "Sanık ile mağdurenin arkadaş oldukları ve 2013 yılı Aralık ayı sonu ya da 2014 Ocak ayı başlarında mağdurenin kendi isteği sanığın evine gittiği ve orada yine kendi isteğiyle sanık ile cinsel ilişkiye girdiği, daha sonraki tarihte tekrar kendi isteğiyle yine sanıkla ilişkiye girdiği, bu ilişkiler sonrası mağdurenin hamile kaldığı, bu durumu öğrenen sanığın mağdureden ayrılarak memleketi olan Gaziantep'e döndüğü" biçiminde gerçekleştiği kabul edilmiş,

Yine mahkemece "Mağdurenin 20.10.1997 doğumlu olup, suç tarihi olan Ocak 2014 itibariyle on beş yaşını bitirdiği, on beş yaşını bitirmiş birinin kendi rızası ile bir yere gitmesi veya kalması halinde çocuğun hürriyetten yoksun bırakma suçunun unsurları oluşmayacağından sanığın bu suçtan beraatine karar verilmesi gerektiği,

Ayrca gerek taraf beyanları, gerekse olayın işleniş şekli dikkate alındığında, mağdurenin herhangi bir cebir ve tehdit etkisinde kalmaksızın, kendi isteği ile sanıkla cinsel ilişkide bulunduğu, olay tarihi itibariyle on beş yaşını bitirdiği, ancak on sekiz yaşını doldurmadığı, sanık hakkındaki şikayeti de devam ettiğinden, sanığın eyleminin reşit olmayanla cinsel ilişki suçunu oluşturduğu "gerekçesine binaen sanık hakkında müsnet suçlardan yukarıda "HUKUKİ SÜREÇ" başlığı altında belirtildiği şekilde hüküm kurulmuştur.

IV.GEREKÇE

A. Sanık Hakkında Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Olayın intikal şekli ve zamanı, mağdurenin aşamalardaki çelişkili beyanları, adli raporlar, savunma nazara alındığında, eylemin mağdurenin rızası hilafına işlendiği hususuna dair her türlü şüpheden uzak somut delil bulunmadığından atılı suçtan beraatine dair kararda hukuka aykırılık görülmemiştir.

B. Sanık Hakkında Reşit Olmayanla Cinsel İlişki Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Tüm dosya kapsamı ve gerekçe içeriğine göre; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, hükümde hukuka aykırılık bulunmamış ve katılan mağdure vekili ile sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

C. Tebliğname Yönünden

Anılan gerekçelerle Tebliğnamede bozma talep eden görüşe iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara 12. Ağır Ceza Mahkemesinin 27.05.2015 tarihli ve 2015/78 Esas, 2015/175 Karar sayılı kararlarında katılan mağdure vekili ile sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan mağdure vekili ile sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,