Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/7215 K.2024/2111

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ - OLAY VE OLGULAR

1. Sanık hakkında, Malatya Cumhuriyet Başsavcılığının 26.09.2014 tarihli ve 2014/5197 Esas sayılı iddianamesiyle, cinsel saldırı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kamu davası açılmıştır.

2. Malatya 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.10.2014 tarihli ve 2014/913 Esas, 2014/99 Karar sayılı kararı ile sanığın eyleminin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 102 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 35 inci maddesini oluşturabileceği gerekçesiyle Ağır Ceza Mahkemesine görevsizlik kararı verilmiştir.

3. Malatya 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.03.2015 tarihli ve 2014/236 Esas, 2015/67 Karar sayılı kararı ile sanığın, olay tarihinde gece vakti katılanın evine girdikten sonra katılanı bulunduğu odadan başka bir odaya cebir ve tehditle götürüp katılana sarılması ve katılanın kalçasına sürtünmesi şeklinde gerçekleştiği kabul edilen eylemde, mevcut delillerin değerlendirilmesi ile cinsel saldırı suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 102 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 ile 53 üncü maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına;

kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan ise 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 109 uncu maddesinin beşinci fıkrası, 62 ile 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

4. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 19.12.2018 tarihli ve 14-2015/228249 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği Sanığın vücudunda darp izi olmadığı, sanığın katılanın evine girmediği, cinsel teması olmadığı, bu nedenle cinsel saldırı suçundan verilen cezanın dayanağının olmadığı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsurlarının oluşmadığı gibi haksız yere cinsel amaç artırımı yapıldığı ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara yöneliktir.

III. GEREKÇE

A. Cinsel Saldırı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Mahkemenin gerekçesi ve tüm dosya kapsamına göre; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırılarak vicdanî kanıya ulaşıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, kurulan hükümde hukuka aykırılık görülmeyerek temyiz sebepleri reddedilmiştir.

B. Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Sanığın cinsel saldırı suçunun işlendiği sırada ve eylemle sınırlı süre ile katılanın iradesiyle hareket edebilme imkanının ortadan kaldırmasının kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturmayacağı ve kişinin vücudunun suçun konusu olması nedeniyle katılanın hareket edebilme özgürlüğü ortadan kaldırılmadan bu suçun işlenemeyeceği nazara alındığında, katılanın hürriyetini kısıtlayan başkaca bir harekette bulunmaması nedeniyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun kanuni unsurları itibarıyla oluşmadığı gözetilmeyerek mahkumiyetine karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuş, aynı gerekçeyle Tebliğnamede onama isteyen görüşe iştirak olunmamıştır.

IV. KARAR

...