Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/7248 K.2024/2115

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanık hakkında, Konya Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 26.07.2011 tarihli, 2011/11878 Esas sayılı iddianamesiyle, cinsel taciz suçundan kamu davası açılmıştır.

2. Konya (Kapatılan) 9. Sulh Ceza Mahkemesinin 01.11.2011 tarihli, 2011/637 Esas, 2011/1165 Karar sayılı kararı ile, sanığın eyleminin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 102 nci maddesi kapsamında kaldığı gerekçesiyle Asliye Ceza Mahkemesine görevsizlik kararı verilmiştir.

3. Konya 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.03.2012 tarihli, 2011/903 Esas, 2012/333 Karar sayılı kararı ile sanığın cinsel saldırı suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 102 nci maddesi, 62 nci maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 5271 sayılı Kanun'un 231 nci maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karar verilmiş, karar 16.05.2012 tarihinde kesinleşmiştir.

4. Sanık hakkında 13.08.2012 tarihinde eşe karşı kasten yaralama suçundan dolayı açılan kamu davasının yapılan yargılamasına mahkumiyet kararı verilmesi üzerine, denetim süresi içerisinde kasıtlı suç işlediği gerekçesiyle ihbarda bulunulmuş, Konya 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 20.04.2015 tarihli, 2015/107 Esas, 2015/265 Karar sayılı kararı ile hükmün aynen açıklanmasına karar verilerek, sanığın cinsel saldırı suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 102 nci maddesi, 62 nci maddesi ve 53 ncü maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

5. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 21.12.2018 tarihli ve 14-2018/95824 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. GEREKÇE

1. Tüm dosya kapsamına göre sanığın, olay günü katılanın kalçasını sıkması şeklindeki fiziksel temas içeren eyleminin kısa süreli, ani ve kesintili gerçekleşmesinden dolayı sarkıntılık düzeyinde kaldığı, 5237 sayılı Kanun’un 102 nci maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. Aynı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 20.04.2015 tarihli mahkumiyet kararı olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin geçmiş olduğu belirlenmiştir.

3. Yukarıdaki bentlerde açıklanan nedenle tebliğnamedeki onama isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Konya 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 20.04.2015 tarihli, 2015/107 Esas, 2015/265 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,