Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/7271 K.2023/6578

Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Kahramanmaraş 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.05.2015 tarihli, 2015/95 Esas, 2015/214 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEBİ

Katılan Vekilinin Temyiz İsteği Verilen kararın eksik inceleme neticesinde verildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda; '' Dosyada toplanan tüm deliler birlikte değerlendirildiğinde. SSÇ ile mağdurun aynı mahallede oturmaları sebebi işle birbirlerini tanıdıkları suç tarihi olan 02/01/2015 gününde 12 yaşından küçük mağdur ...'nu, ilimiz ...

Camii'sinin tuvaletine bıçak zoruyla soktuğu, boynundan öptüğü, pijamasını sıyırarak kalçasını okşadığı, bu sırada kendisinin de pantolonunu dizine kadar indirdiği, cinsel organını mağdurun poposuna sürttüğü, engel olmaya çalışan mağdurun kafasına vurduğu, daha sonra mağdurun bağırması üzerine korkup eylemine son verdiği,

Kahramanmaraş Adli Tıp Kurumundan aldırılan 19/02/2015 tarihli raporda işlediği iddia edilen "Cebir Tehdit veya Hile Kullanarak Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma, Çocuğun Basit Cinsel İstismarı" suçunun hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişmemiş olduğunun belirtilmesi karşısında sanığın işlediği suçtan cezalandırılabilmesi için gerekli kusur unsurunun bulunmadığı kanaatine varılmış ve sanığa ceza yerine güvenlik tedbiri uygulanması gerektiği kanaatine varılmıştır.

SSÇ mahkememizdeki savunmasında; üzerine atılı suçlamaları kabul etmediğini iddia etmiş ise de, müdafisi huzurunda savcılıkta vermiş olduğu ve itibar edilen ifadesinde olayı oluşa uygun anlattığı ve aralarında iftira atmayı gerektirir husumet bulunmayan mağdurun ifadeleri nazara alındığında SSÇ’nin savunmalarının suçtan kurtulmaya yönelik inkâr amaçlı olduğu değerlendirilmiş ve itibar edilmemiştir. Yukarıda açıklanan gerekçelerle SSÇ hakkında aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.'' gerekçesiyle sanığın isnat edilen suçtan beraatine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırılarak vicdani kanıya ulaşıldığı anlaşılmakla, sanık hakkında kurulan hükümlerde hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Kahramanmaraş 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.05.2015 tarihli, 2015/95 Esas, 2015/214 Karar sayılı kararında katılan mağdur vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan mağdur vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,