Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/7323 K.2024/4555

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1.maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ- OLAY VE OLGULAR

Sanık hakkında katılan mağdurelere yönelik çocuğun cinsel istismarı suçundan üç kez cezalandırılması istemiyle açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, İstanbul 14. Ağır Ceza Ceza Mahkemesinin kararıyla mevcut delillerin değerlendirilmesi ile sanığın 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e.maddesi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İsteği Katılan mağdurelerin ve tanıkların beyanı uyarınca sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan üç kez cezalandırılması gerekirken beraatine karar verilmesi nedeniyle usul ve kanuna aykırı olan kararın bozulması gerektiğine ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara yöneliktir.

III. GEREKÇE

5271 sayılı Kanun'un 217/1.maddesindeki “Hâkim, kararını ancak duruşmaya getirilmiş ve huzurunda tartışılmış delillere dayandırabilir. Bu deliller hâkimin vicdanî kanaatiyle serbestçe takdir edilir” şeklindeki düzenleme ile tüm dosya kapsamı nazara alındığında, Mahkemece mağdurelerin beyanları alınıp, dosya kapsamından olaya ilişkin bilgi ve görgülerinin olduğu anlaşılan Deniz, Hilal Nur, Yiğit, Hilal, Sümbülay ve Dilek'in tanık olarak görgü ve bilgilerinin tespitinden sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden eksik araştırma ile yazılı şekilde hükümler kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul 14. Ağır Ceza Mahkemesinin kararına yönelik o yer Cumhuriyet savcısı temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,